Slade - Wall of Hits (1991)

Deze plaat onlangs voor € 5 gekocht bij mijn geliefde cd winkel. Jeugdsentiment? Hoezo Jeugdsentiment! Toen ik een jaar of 14, 15 was en ik op de Mavo zat was Slade helemaal hot en ik vond Slade het einde. Dave Hill met dat prachtige kapsel, geweldig! Nu ruim dertig jaar later klinkt het allemaal erg gedateerd maar mijn hart gaat er toch sneller door kloppen. Mijn 4* zijn niet objectief maar zijn gebaseerd op heel veel positief jeugdsentiment.

Geweldige verzamelaar van Slade. Alles staat erop in de typisch bombastische (veel overdrive) Slade stijl: voetgestamp en handgeklap. Helaas verdwijnt de band wat in de vergetelheid (behalve rond de kerst ), naar mijn bescheiden mening onterecht.
Lees de biografie van Noddy Holder maar eens om een indruk te krijgen van de lange weg die deze band aflegde voor ze hit na hit scoorden. Zelfs Frank Zappa was een fan van ze (Slade zat in een voorprogramma van Zappa). Zonder twijfel één van de beste live-bands van de jaren 70. Een dikke 4/4

Al word ik ooit honderd (100), Mijn liefde voor Slade - tenminste de originele band - is eeuwig !
Noddy Holder had een scheur van een stem, ongeëvenaard in de rock (sorry prachtrockstemmen zoals Robert plant, Jon Anderson, Joe Cocker, Roger Daltrey; qua stem is Noddy de allergrootste !).
Hun harde maar perfect in elkaar gestoken stampers waren juweeltjes (bvb Gudbuy T'Jane of Mama weer all crazze now).
Toen hun sound iets meer Beatliaans werd (Far Far Away en het schitterende HOW DOES IT FEEL) bleken ze ook nog volwassen melodiën te kunnen schrijven, helaas de inspiratie bleek NA Let's Call it Quits - hoe juist kan een titel zijn ? - ook ribbedebie te wezen...
Heb het nooit zo gehad op de comebacksingels zoals My Oh My of Run Run Away, maar ze kunnen er mee door.
Beter had men er ook nog In For A Penny en het ronduit schitterende WHEN THE LIGHTS ARE OUT (Lijkt echt een Lennon-Mc Cartney compositie maar is toch Holder-Lea), opgezet, maar ja, dit is toch een prima hitoverzicht van deze band uit WOLVERHAMPTON !
Het is voor mij puur jeugdsentiment, ik heb uit deze periode (tot ca 1977) zowat alles op cd verzameld en speel deze platen nog regelmatig !
Het flauwe afkooksel wat zich tegenwoordig SLADE II noemt is uiteraard puur poenpakkerij en te mijden als de pest; Slade met een andere zanger ? Bweurk !

slade , nog een band uit mijn jeugdjaren , wat was het toch leuk om op zaterdag met je zakgeld naar de platenwinkel te fietsen om de laatste singletjes aan te schaffen
jammer dat dit voorbij is , het waren leuke tijden , op je kamertje met zo`n philips pick-upje met 1 speakertje eraan vast
slade had mooie platen gemaakt , ik had er veel van , bij deze cd komen de herinneringen weer boven
mijn favo ; take me bak òme , gudbuy t`jane , en de rest is ook oke

Ik vergat deze nog te quoteren, hoe stom ?

Dit moet gewoon toch bijna maximaal worden.

(verliest half puntje voor gemis van In For A Penny en When the Lights are Out)

dus : 4.5 ****1/2

Eén van de leukste bands ever !!

simple Glam Rock maar toch heel erg leuk. Een van de beteren newcomers begin de jaaren 70

Het imago van Slade was te gek om los te lopen, het kon gewoon niet gekker. Maar bovenal bracht Slade sterke glamrocksongs, zeer ruig maar ook zeer catchy, waarbij de scheur van Noddy Holder de boventoon voerde.
Tracks 3 tot en met 7 zijn echte meebrulhits waar ik nu nog steeds uit mijn dak kan gaan. Track 20 is ook erg goed en wordt nu nog vaak rond de kerst gedraaid.
Nadien werd het minder wild (tracks 9 tot 15) maar nog steeds genietbaar om dan op de achtergrond te verdwijnen. In de jaren '80 probeerde Slade meermaals een comeback te forceren (met o.a.de hit "My Oh My"), maar hun succesperiode was voorgoed voorbij.
In ieder geval, een degelijke compilatie al ontbreken nog enkele nummers (When the lights are out, In it for a penny, Lock up your daughters).

Van alle glamrock bands was Slade toch wel het leukste.Daarbij konden ze live ook wel wat en is Noddy Holder natuurlijk de opperbruller van de rock uit de 70er jaren.Lekkere feest rock'n roll en ik vermoed dat de groep toch heel wat bandjes heeft beinvloedt.
Hun beste periode is natuurlijk t/m 1975,daarna blijkt de rek eruit en gaat de groep consessies doen aan het geluid en blijkt Slade gewoon minder leuk.Begin jaren 80 is er zowaar een opleving met de vanouds stevige single Lock up your daughters(waarom die onbreekt is mij trouwens een raadsel,1 van hun betere nummers)De groep is tot eind jaren 80 nog in de picture.Na het vertrek van Holder en bassist Lea,blijkt Slade nog steeds te bestaan,maar is ondertussen gedoemd tot het goud van oud circuit.Leuke verzamelaar.

Slade heeft met zijn complexloze feestrock en imago inderdaad heel wat bands beïnvloed zoals Kiss, Twisted Sister, Motley Crue en Quiet Riot, hoewel ze nooit echt in de VS zijn doorgebroken. Bij de hits in de periode 1971-1975 hoor ik hun spelplezier dat zó aanstekelijk werkt (onder het motto alle remmen los!), iets wat ik bij de huidige rock vaak mis.
Slade zonder zanger Noddy Holder is al even ongeloofwaardig als de huidige Queen met Paul Rogers i.p.v. de overleden Freddie Mercury of the Doors zonder Jim Morrison.

Dan is een frontman toch inderdaad heel belangrijk.En na Noddy hebben er al meerdere zangers de revue gepasseerd in de band.Neem van mij aan,qua stemgeluid en passie kwam er niet eentje in de buurt.Jammer dat sommige bands niet weten wanneer ze stoppen moeten.Het zal ook wel weer met geld te maken hebben.Slade treed overigens nog veel op.

Het geluid van een band wordt grotendeels bepaald door de zanger en Noddy Holder was een charismatische persoonlijkheid met een alles omver blazende stemgeluid waar niemand tegenop kan.
Slade had moeten stoppen na het vertrek van Noddy Holder, nu is het een persiflage en louter poenpakkerij.
Nirvana, één van mijn favoriete bands jaren '90, was ook gestopt na de zelfmoord van Kurt Cobijn, gelukkig maar, ik zou Nirvana met een andere zanger niet kunnen aanhoren.

Ligt het aan mij of komt Feargal Sharkey's stem in de buurt van die van Noddy Holder?

Ik hoor het persoonlijk niet zo.Sharkey heeft wel een heel aparte stem,maar toch wat ieler en minder rauw dan Noddy.

Wat een geweldige band , Ik vond hun latere muziek beter klinken dan hun muziek uit de jaren 70.
Wat best uniek is trouwens , bij veel bands is het juist andersom.
My oh My blijft hun beste nummer , die solo kan je echt raken.

Je kan het afschilderen als commerciële glamrock, maar desondanks had ik vroeger toch nogal een zwak voor Slade en hun aanstekelijke muziek. Trouwens live blijken ze helemaal niet tegen te vallen: op YouTube heb ik af en toe filmpjes van ze gezien, waarvan het genieten geblazen is. Deze verzamelaar was destijds voor mij compleet genoeg om hem aan te schaffen. Zelfs hun laatste hitje "Radio Wall of Sound" staat er op, maar hun beste nummers dateren naar mijn mening toch uit de begintijd. Zoals "Get down and get with it", "Coz I luv U" en "Gudbye to Jane". En die inmiddels kapotgedraaide kerstsingle nemen we maar op de koop toe. Ik geef hem 3,5 ster.

Gewoon een prima verzamel cd van deze toch wel iets ondergewaardeerde band. Vergeeet niet dat deze band de eerste helft van de jaren 70 de grootste band uit Engeland was met in die paar jaar tijd 3 nummer 1 studio albums, 1 nummer 1 verzamel LP en 11 (!!) Top 3 singles (plus ook nog een nummer 4) waarvan 6 op nummer 1 in de Charts.

Nu heeft de band een hoop verzamel maar deze spreekt mij aan omdat de 1991 hit Radio Wall of Sound er ook op staat en daar heb ik op 1 of andere manier een enorm zwak voor en die staat lang niet op alle verzamelalbums.

Het enige probleem aan deze verzamelaar is de matige geluidskwaliteit en dat is dan weer jammer zeker omdat deze al in het cd-tijdperk uitkwam.