Steeleye Span - Cogs, Wheels and Lovers (2009)

En alweer het vierde album van het decennium en alweer album vier met dezelfde bezetting. Dat wil niet zeggen dat “Cogs, Wheels and Lovers” naadloos verdergaat waar “Bloody Men” ophield. Verre van zelfs: dat album blonk juist uit vanwege het sterke eigen materiaal van Ken Nicol en Rick Kemp. “Cogs, Wheels and Lovers” grijpt juist – na dertig jaar – weer terug op de oorspronkelijke opzet van Steeleye Span: traditionals bewerkt voor een folkrockband en de plaat bevat dus geen enkel zelfgeschreven nummer (althans, dat lees ik online, in het boekje worden in het geheel geen credits genoemd). Ook een verschil met eerdere platen is dat de vocalen wel heel erg bij Maddy Prior zijn komen te liggen, terwijl die vanaf de jaren ’80 steeds gelijkmatiger over de verschillende leden verdeeld waren.

Al met al is “Cogs, Wheels and Lovers” daardoor een album dat erg ouderwets aandoet en eigenlijk ook wel een gebrek aan variatie kent. Het gebeurde me bij dit album eigenlijk net iets te vaak dat ik denk een nummer al eerder gehoord te hebben.

Een van de minste albums van Steeleye Span dus wat mij betreft. He valt op zich te prijzen dat de band wijzigingen heeft doorgevoerd, maar die pakken mijns inziens niet goed uit.