Dirty Beaches - Badlands (2011)

Dirty Beaches (Alex Zhang Hungtai) geeft zelf de volgende info over Badlands:

The concept behind Badlands, is about a man who is possessed by the road. My mother used to say to me, "you walk at night often enough, sooner or later you'll run into a ghost." I think its very true, as the devil comes in all forms. Just here to fuck your shit up.

Het lijkt wel of de lo-fi plaatjes niet aan te slepen zijn de laatste tijd. Lo-fi Rockabilly met een gejaagdheid zoals ik het 16 Horsepower ook wel eens hoor doen. Vies, rauw, smerig. Het zou zo op een Tarantino soundtrack gezet kunnen worden en dan verbazen we ons allemaal weer hoe hij het hem toch weer lapt om dit soort plaatjes te vinden bij zijn films. En het werkt dan nog ook.

Bij Badlands helaas geen Tarantino film, maar die kunnen we in ons hoofd ook wel laten afspelen.
Chris Isaak verdwaald in horrorland. The Cramps mogen dan het begeleidingsbandje zijn.

Zoals ik wel vaker heb bij dit soort lo-fi albums ben ik blij dat het nog geen half uur duurt want dat is mooi genoeg voor dit soort muziek: beter kort maar krachtig en daardoor boeiend blijven dan lang en de aandacht verliezen wegens een overdosis aan te veel van hetzelfde.
Een intrigrerend album waar ik nog niet helemaal over uit ben of ik dit nu geweldig vind of dat ik er eigenlijk niks mee kan (de laatste twee nummers doen me niks: bekende nachtkaars-effect)..... ik kies voorlopig dan ook nog even voor de gulden middenweg met 3*.

Prachtige hoes trouwens! Alleen je verwacht niet zo extreem lo-fi plaat bij zo'n gestileerde foto haha. Maar misschien blijkt het alsnog te passen. Ik zal eerst dit album maar eens wat meer luisteren.
Klinkt wel erg interessant. Doet me denken aan Suicide en dat is natuurlijk een goed teken. Vind het trouwens een beetje te obscuur en lo-fi voor een Tarantino film, maar dat is natuurlijk een andere discussie

Inderdaad, de vergelijking met Suicide is snel gemaakt, maar iets 'chiller' en met diversere invloeden (Bruce Springsteen, what's in the name). Vooralsnog toch wel erg fijn (na twee luisterbeurten)...

namedropping?
A Hundred Highways
Les Rallizes Denudes rekten dat eerder op tot 20 minuten op Blind Baby Has It's Mothers Eyes

The lord knows best that I
don’t give a damn about anyone but you.

Dit nummer (Lord Knows Best) is duidelijk beïnvloed door Françoise Hardy's Voilà, maar dat maakt niet uit want het is een heel mooi en puur nummer — het beste van het album.

De rest van het album is ook goed, sommige nummers zijn puur lawaai maar andere nummers (True Blue) zijn weer zuivere melodiën die klinken alsof ze vijftig jaar oud zijn. Het gehele album zou ik omschrijven als: donker, claustrofobisch, surrealistisch en gedrappeerd in retro stijl. Mooi geproduceerd en de lo-fi geeft een mooi reflecterend nostalgisch droomlandschap.

Ik heb ergens gelezen dat Alex Zhang Hungtai werd geïnspireerd door David Lynch, en dat hij zijn muziek als een soort filmloze soundrack wil laten klinken.

Hoe dan ook, hoe meer ik naar dit album luister, hoe leuker ik het vind,
(& de albumhoes is een van de coolste ooit gemaakt.)

In mijn ogen een hele mooie hommage want dat deuntje van Voilà is goud.

Ik hoor alleen maar bangers! Vreemd dat deze plaat niet vaker is opgepakt. Lo-fi hoe lo-fi gemaakt moet worden.
Wel een redelijk korte plaat maar dat mag de oret niet drukken.
Doet me ook ergens aan suicide denken!
Lord knows best