Glassjaw - Our Colour Green (The Singles) (2011)

Op 1 januari 2011 werd deze EP gereleased, "Our Colour Green" genaamd. Meteen ook de eerste keer dat Glassjaw nieuw werk op de wereld losliet sinds hun vorige album, Worship & Tribute, dat alweer van 2002 dateert.

Wat bezielt een band om een pauze van maar liefst 9 jaar in te lassen? Wel, zoals zo vaak lagen interne strubbelingen en uiteenlopende visies over de richting die ze wilden uitgaan aan de bron hiervan...

Algemeen wordt aangenomen dat Glassjaw zich in 2003 op het hoogtepunt van hun kunnen bevond; de intensiteit van hun optredens lag ontzettend hoog, de aggressie spatte er werkelijk van af en W&T was gewoonweg een ongelooflijk sterk album.
Hun momentum werd hen evenwel volledig ontnomen toen de leadzanger, Daryl Palumbo, gehospitaliseerd moest worden ten gevolge van de ziekte van Crohn. In 2004 leek de band een korte pauze in te lassen, guitarist Justin Beck startte zijn eigen bedrijf (Merchdirect) en Daryl zocht andere muzikale oorden op met Head Automatica (een overigens zeer aan te raden album).
Geen vuiltje aan de lucht zo leek het...tot het nieuws lekte dat er maar liefst 3 bandleden hun C4 hadden ontvangen (Todd Weinstock, Dave Allen en Larry Gorman). Van de oorspronkelijk line-up bleven er dus maar 2 over, wat het gerucht bevestigde dat Daryl en Beck zichzelf als dé motor van GJ beschouwden en dat alle andere posities naar hun believen werden ingevuld (zo telde GJ, uitgezonderd deze twee, al 17 (!) verschillende bandleden)

In 2005 werden GJ uitgebreid met een drummer en een bassist, allebei ooit deel uitmakend van GJ pre-2000. Er volgden enkele shows, een kleine tour in 2006, maar nog steeds viel er -met uitzondering van Natural Born Farmer - geen enkel nieuw nummer te bespeuren. Daryl bracht intussen een nieuw Head Automatica album, dat evenwel (terecht) lauw werd ontvangen. Beck's Merchdirecht groeide aanzienlijk, terwijl Manuel Carrero (bassist) en Durijah Lang met andere bands op tour gingen.

In 2007 volgde alweer een korte tour, maar tot vreugde van de hondstrouwe fanbase, kregen we toen wél 2 nieuwe nummers te horen, met name Jesus Glue en You Think You're John Fucking Lennon. Daarbovenop liet Daryl niet na te verkondigen dat GJ als viertal sterker dan ooit op elkaar ingespeeld was en dat het nieuwe album in 2007 kon verwacht worden.

Maar helaas, uitgezonderd enkele teases op myspace werd er helemaal niks gereleased in 2007. In Interviews met zowel Beck als Daryl gaven ze aan dat eind 2008 het nieuwe streefdoel was. Toen het duidelijk werd dat deze deadline niet meer zou gehaald worden waren enkele fans de vaagheid en teases beu en groeide het ongenoegen op het officiële forum (glassjaw.net). Dit resulteerde in een kort bericht van de bassist Manuel, het enige bandlid dat in direct contact met de fans stond.


Met het veelbetekende zinnetje "I just play the bass" werden alweer de machtsverhoudingen binnen de band blootgelegd. Kort hierna werd de studioversie van Lennon op hun website geplaatst. Dit bleek echter een zoethoudertje te zijn geweest want 2009 stond synoniem voor volledige windstilte. In een interview met glassjaw.net gaven Daryl en Beck aan dat zowel Warner als Roadrunner voor problemen zorgden en dat dit de release van nieuw material bemoeilijkte.

In 2010 bleken deze contractuele verplichtingen tot het verleden te behoren toen ze in augustus een volledig nieuw nummer ("All Good Junkies Go to Heaven") uitbrachten als vinyl-only release (slechts 400 exemplaren) op de Merchdirect site. Vanaf dan volgde iedere maand een nieuw nummer wat het totaal op 5 bracht in december. Dit resulteerde in deze EP, dat in tegenstelling tot het vinyl formaat van de afzonderlijke nummers, een digitale release was.

Ik vind dit eerlijk gezegd een behoorlijk tegenvallende EP, ik mis hier toch echt de energie van het debuutalbum. Ze spelen heel strak, maar de nummers wringen af en toe. Het zijn volgens mij ook andere versies dan die op het internet waren gezet, die klonken veel beter. Bij deze staat de zang af en toe veel te laag in de mix. Geen een nummer springt er boven uit. 3 sterren.

Hmm ja, ik was er nog niet aan toegekomen een review te schrijven (wegens de veel te lange uitgevallen inleiding) maar uit mijn score kan je al opmaken dat ik grotendeels jouw mening deel, Don. Uitgebreide bespreking volgt later

Is alweer een nieuwe (tour) Ep uit. Klinkt een heel stuk beter, heel veel beter eigenlijk

Die nieuwe EP is inderdaad heel erg goed, misschien wel 4,5 ster. Maar hij staat nog niet op MusicMeter.