Conny - Just Conny (2010)

Ja er was laatst ook al een hele aflevering van een of ander tv-programma aan haar gewijd, wat ook gedeeltelijk over de muziek van dit nieuwe album ging. Dit is nog eens andere koek dan wat ze als Vanessa maakte. Het klonk in die aflevering ook best oke.

Nobody's Wife klinkt wellicht wat vreemd uit de mond van Vanessa.

Haar werk onder het pseudoniem Vanessa vind ik niet om aan te horen("dizzy does it make me"). Dit album heeft echter zo z'n charme. Natuurlijk is dit niet 's Nederlands beste zangeres, verre van zelfs. Eenieder die dit album zal beluisteren, zal tot diezelfde conclusie komen. Maar ach, de puurheid van dit album, dat in z'n geheel is toegewijd aan haar scheiding met Hans Breukhoven, kan ik wel waarderen. Ik vind haar overigens sowieso een stijlvolle vrouw, dat terzijde.
Ik denk dat haar stem ook het beste tot z'n recht komt, bij het zingen van jazz. Meer jazz had dit album mogelijk niet kunnen worden, dus wat dat betreft is dit een geslaagd concept. Het opvallendste nummer is met afstand de 'Nobody's wife' cover. Het schijnt dat zelfs dat Anouk zelf het ook een mooie versie vindt, en we weten allemaal dat mevrouw T. normaal geen blad voor de mond neemt, dus dat zegt dan ook wel iets. Ook de U2-cover 'One' is opvallend. Ongeacht wat luisteraars ervan vinden, ze kunnen haar in ieder geval niet betichten van gebrek aan creativieit. Het nummer heeft gewoonweg een metamorfose ondergaan, en ach, het mag er best zijn hoor. Het Charlie Chaplin nummer 'Smile' is ook een mooi gekozen afsluiter voor deze plaat. Vooral de intieme en warme sfeer die dit album bezit, vind ik een groot pluspunt.
Een prima album voor op de zondagochtend, of voor in de avonduren. Haar -relatief- zachte stemgeluid heeft zeker een relaxte werking, en is daarmee geschikt om bij te loungen. Vooral erg aandoenlijk.