Teitanblood - Seven Chalices (2009)

Bij aanvang van de doodsmis die het Spaanse Teitanblood voorgaat, worden de zeven kelken vol kots en bloed al vrij snel verorberd. Na het ontstemmende intro valt men met Domains Of Darkness And Evil valt men direct met de deur in huis. Om vervolgens met de oerkracht van een kudde Spaanse stieren de argeloze luisteraar plat te walsen en te verpletteren. Tegen dergelijk barbaars en primitief geweld kan zelfs de beste toreador niet op.

Teitanblood maakt barbaars getinte black/death metal dat in de verte doet denken aan Poison en de oude Sepultura. Dat zit hem met name in het prehistorische geluid dat de band aan de geluidsdrager meegeeft. Smerig en lomp dus.

De overwegend lange nummers blijven de aandacht van deluisteraar wel vasthouden door de vele tempowissels en de duistere intermezzo's. De zieke vocalen zijn ook afwisselend en sfeerbepalend. Seven Chalices biedt een zinderende geweldsorgie die met name voor de liefhebbers van nostalgische extreme metal iets is om eens uit te proberen.