Wilson Pickett - Right Track (1981)

Back on the right track zingt Wilson Pickett in het nummer dat deze plaat opent en voor een deel de titel mag dragen. Een leugentje op bestwil misschien, want we zouden niet veel meer van deze zanger vernemen. Na dit album zou hij nog maar twee reguliere studioalbums opnemen gedurende de rest van zijn leven. Eén in 1987 (voor Motown!) en één in 1999. Misschien bedoelde hij met “back on the right track” dat hij weer een knaller van een album heeft opgenomen? Nee, dat zal het ook niet zijn want dit album is ook niet uitzonderlijk goed.
‘Right track’ is een mixje van soul, funk, disco en boogie met een hele duidelijke eighties stempel. Niet dat het een probleem is overigens, maar het is gewoonweg geen hoogvlieger. Qua nummers vind ik het allemaal tussen een matig en een voldoende in zitten.
In zekere zin vind ik het positief dat het wat betreft nieuw materiaal stil werd rondom Wilson Pickett. Dit omdat ik vind dat zijn albums na verloop van tijd inhoudelijk minder sterk en bijzonder werden. Voor dit album heb ik een nipte voldoende over. Dat betekent dat Wilson Pickett één van de weinige artiesten is wiens discografie ik enkel met voldoendes heb beoordeeld. Blijft natuurlijk wel dat -afgezien van z’n nog altijd mooie stem- dit album een redelijke achteruitgang is met een aantal van z’n Atlantic-albums.

Gezien de tijdsgeest waarin dit album tot stand is gekomen, zo in de nadagen van het disco tijdperk, waarin menig pure soulman zich liet verleiden om daarin ook zijn hand en spandiensten in te verrichten. Is dit album toch niet zo middelmatig als dat ik uit onderstaand bericht zou opmaken.
Misschien gezien zijn gehele oeuvre kan dat wel in een ander daglicht staan, maar bezien vanuit het begin van de jaren tachtig, vind ik het een aangename plaat.....tis dan wel de 1ste van Pickett die ik nu in zijn geheel heb beluisterd en gelukkig nog veel te gaan...
Maar op basis van dit album vind ik een ruime voldoene wel terecht, al gaat het naar het einde toe wel wat basaler klinken.