O.V. Wright - A Nickle and a Nail and Ace of Spades (1971)

Het blijft moeilijk kiezen, maar ik denk dat dit mijn favoriete album van O.V. Wright is. Dit album is sinds enige tijd op CD uitgebracht, en ik heb hem -natuurlijk- meteen aanschaft. Eén ding viel me echter op, en dat is het nummer 'Ace of spades'. Ik heb twee versies van dat nummer, en het viel me gelijk op dat de versie die op dit album staat, niet gezongen wordt door O.V. Wright zelf. Althans, ik acht(te) die mogelijkheid zeer klein. Het instrumentale gedeelte is nagenoeg exact hetzelfde, maar de stem klinkt gewoon niet als O.V. Wright. Kortom: hoog tijd voor wat research.
Nu heb ik dus tientallen webbronnen geraadpleegd, en na een tijdje gezocht te hebben, werden mijn vermoedens bevestigd. Deze versie werd naar alle waarschijnlijkheid ingezongen door een onbekende soulzanger, Melvin Carter. De toenmalige platenmaatschappij maakte (waarschijnlijk dus), een vergissing door ten onrechte de versie van Melvin Carter te categoriseren onder het album van O.V. Wright, tijdens de overdracht van de Backbeats-catalogus aan het (toenmalige) ABC-label. Sterker nog, Melvin Carter schijnt het nummer zelfs geschreven te hebben (!), maar hij draagde indertijd rechten van z'n nummers af om zo een beetje geld te verdienen.Een grote blunder voor deze CD-release als je het mij vraagt. Maar goed, dat mysterie is dan ook weer opgelost...
Toch kan ik het, ondanks deze schoonheidsfout, niet maken om dit album daar op af te straffen aangezien de originele LP uit 1971 wel de O.V. Wright versie bevat. Ik weet dit overigens niet zeker, ik bezit namelijk niet de originele LP, maar ik heb geen indicaties kunnen vinden dat dit niet zo is.
Dit album is naar mijn idee één van de meest essentiële platen uit de geschiedenis van southern soul. Uiteraard betreft het een Willie Mitchell productie, dus kwaliteit is gegarandeerd. Mooie arrangementen, mooie teksten, mooie achtergrondkoortjes en bovenal een fantastische zanger, doen mij besluiten dat dit album een hele, hele ruime voldoende verdient.

Ik moet bekennen dat ik A Nickle and a Nail en niet te vergeten Ace of Spades niet zo bijzonder vind. O.V. Wright is een naam die staat, maar zijn status als cultheld weet hij voor mij niet te bevestigen. Begrijp me niet verkeerd, want de beste man kan alleraardigst zingen. Hij heeft een mooie stem die je uit duizenden weet te herkennen. Dat mag echter niet baten, want de nummers die op dit album staan weten mij niet te raken. En dat terwijl O.V. toch vaak voor de gevoelige ballad kiest. Wellicht ligt het in deze aan mij en ik zal deze plaat dan ook zeker niet afraden. Het material is verder prima verzorgd en zoals gezegd zingt Overton Vertis Wright het keurig in. De liefhebber zal wat dat betreft zeker smullen, maar ik heb liever iets anders.