Ollie Nightingale - Sweet Surrender (1973)

Hoe kan het zijn dat één van de beste soulzangers, met daarnaast ook nog eens één van de mooiste stemmen ooit, niet wist door te breken? Het antwoord daarop zullen we nooit weten, maar het blijft een eeuwige zonde. Dit album van Ollie Nightingale is z’n enige album voor Pride, en wordt volledig gebracht in (deep) southern soul. Het nummer ‘Here I am again’ heb ik altijd één van de mooiste nummers van Candi Staton gevonden. Jaren later kwam ik erachter dat Ollie dat nummer al een jaar eerder opnam. Vermoedelijk is hij dan ook de originele uitvoerende artiest van dat nummer. Maar wat was dit album -behalve het prachtige openingsnummer- een verrassing!
Stuk voor stuk geweldige soulnummers die door Ollie’s unieke, maar bovenal mooie stemgeluid (die voor mij niet zo snel te vergelijken valt met een soortgelijke stem), nog net even mooier worden gemaakt. Ook de toegevoegde achtergrondkoortjes zijn prima op hun plaats, en op de instrumentatie heb ik niets aan te merken. Helaas heb ik op het internet geen achtergrondinformatie kunnen vinden over dit album, maar ach, de kwaliteit van de muziek spreekt voor zich. ‘I’m in love’ is overigens een geslaagde cover van Bobby Wommack, en ‘I’ll take care of you’ is een cover van Brook Benton, eveneens geslaagd. Om een lang verhaal kort te maken: één van de mooiste albums ooit gemaakt.
Voor alle nummers, maar vooral ‘May the best man win’: .