Leuke Japanse meidenbandjes zijn er wel meer geweest. Princess Princess en Zone bijvoorbeeld. Vandaag de dag heb je in die categorie Chatmonchy en Stereopony, en natuurlijk Scandal. Deze EP is waar het voor die laatste band allemaal mee begon.
Wat onderscheidt Scandal van eerder genoemde bands? Hun muziek is in ieder geval iets harder dan die van Stereopony, en ze zingen zuiverder dan Chatmonchy. Toch doen de eerste zanglijnen van deze plaat nog het meest aan Yuki van Judy and Mary denken. In Koi no Kajitsu wordt meteen duidelijk wat de kracht van Scandal is. De afwisseling tussen de drie zangeressen, Tomomi, Haruna en Mami, maakt een vrolijk poprock nummer met een beetje ska-invloeden als Koi no Kajitsu bepaald geen straf om te beluisteren.
In Space Ranger trapt de band iets harder op het gaspedaal, en mag ik als luisteraar enkele electrogeluiden verwelkomen. De band weet in ieder geval goed af te wisselen zonder de sfeer te verknallen. In het derde nummer, Koi Moyou, verdwijnt de hoge stem van Tomomi meer naar achtergrond en is het vooral Haruna die we op de voorgrond horen. Koi Moyou is het minst spannende nummer van Yah! Yah! Yah! Hello Scandal, maar mag er vanwege de verdienstelijke instrumentatie zeker wel zijn.
In het laatste nummer, Kagerou, komen de electrogeluiden van Space Ranger weer terug, met daarnaast een aparte sample van een grunt. Vraag me niet hoe ze in vredesnaam op dat idee gekomen zijn, ik zou het zelf ook niet weten. Wat ik wel weet is dat Kagerou het beste nummer van deze EP is. Afwisseling, goede gitaarlicks, pit en verrassend leuk drumwerk zijn de sleutelwoorden voor dat nummer. Alles naar de maatstaven voor Japanse poprock natuurlijk, dit is tenslotte ook een poprockplaat, en ik vind het bepaald geen slechte!