Charlotte Martin - Dancing on Needles (2011)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Test-Drive
-
Any Minute Now (2:53)
-
Volcano (3:57)
-
Truth Cerium (3:26)
-
Dancing on Needles (4:29)
-
Animal (4:39)
-
Life Vest (4:10)
-
Tremble (5:22)
-
Starlight (4:02)
-
Ready for a Flight (3:15)
-
Complications (3:59)
-
Language of God (4:58)
-
Weird Goodbye (4:43)
0
geplaatst: 10 januari 2011, 11:25 uur
Toen ik de eerste klanken van Any Minute Now hoorde wist ik het weer: ik ken Charlotte Martin wel degelijk. Het is geen onbekende voor mij alleen heb ik haar albums altijd terzijde gelegd.
Reden? Aan één Tori Amos heb ik wel genoeg.
Deze keer dacht ik er anders over en vond ik dat ik neutraal moest gaan luisteren. Dat was zo makkelijk nog niet. Had ik alle Tori Amos albums in de shuffle gegooid en Charlotte Martin er stiekem doorheen gemoffeld dan had ik waarschijnlijk na een tijdje niet in de gaten dat ik op Truth Cerium Charlotte hoor en niet Tori. Zelfde manier van zingen, opbouw van het liedje en natuurlijk de piano. In zulke gevallen is het gewoon moeilijk om de vergelijking niet van stal te halen. Martin zal er zelf ook wel gek van worden, want ik neem aan dat ik niet de eerste ben die er over begint.
Zijn er dan geen verschillen? Nee, niet zo heel erg groot, behalve dat ik de muziek van Charlotte Martin een light-versie vind. Daarmee bedoel ik niet denigrerend dat zij dus de ondergeschikte is (alhoewel.... dat vind ik toch wel uiteraard), maar haar liedjes zijn wat luchtiger en meer pop.
En dan kom ik op een tweesplitsing terecht: neem ik de laatste, stroperige Tori albums dan doet Martin het op dit album zo slecht nog niet. Liever wat luchtiger piano-pop dan de te dik aangezette, soms niet goed door te komen, nummers van La Amos. Op dat punt wint Charlotte Martin het. Wat ik bij haar dan weer wel mis zijn toch die soms enorme hoogtepuntjes die ik bij Amos wel hoor. Op dit album geen Winter, Flying Dutchman of Jackie's Strength.
Wel uitstekende piano-pop met bijbehorende kreetjes als in de titeltrack Dancing on Needles (ook wel te horen op Tori's album American Doll Posse).
Het is erg lastig om dit album te beoordelen vind ik. De Tori Amos link is gewoon zo vreselijk groot dat ik het echt niet voor elkaar krijg dit los te zien. Het werkt in haar nadeel.
Doe ik dan toch mijn best dan moet ik ook eerlijk zijn en toegeven dat ik hier gewoon een liefhebber van ben. De laatste Tori albums waren niet allemaal even consistent en Dancing on Needles is dat eigenlijk best wel. Ietsje luchtiger van toon maar toch regelmatig meeslepend genoeg. Gewoon een lekker album en had Tori het gezongen dan was ik er misschien nog wel enthousiaster over geweest puur omdat er een andere naam op de hoes had gestaan. Wie weet
Reden? Aan één Tori Amos heb ik wel genoeg.
Deze keer dacht ik er anders over en vond ik dat ik neutraal moest gaan luisteren. Dat was zo makkelijk nog niet. Had ik alle Tori Amos albums in de shuffle gegooid en Charlotte Martin er stiekem doorheen gemoffeld dan had ik waarschijnlijk na een tijdje niet in de gaten dat ik op Truth Cerium Charlotte hoor en niet Tori. Zelfde manier van zingen, opbouw van het liedje en natuurlijk de piano. In zulke gevallen is het gewoon moeilijk om de vergelijking niet van stal te halen. Martin zal er zelf ook wel gek van worden, want ik neem aan dat ik niet de eerste ben die er over begint.
Zijn er dan geen verschillen? Nee, niet zo heel erg groot, behalve dat ik de muziek van Charlotte Martin een light-versie vind. Daarmee bedoel ik niet denigrerend dat zij dus de ondergeschikte is (alhoewel.... dat vind ik toch wel uiteraard), maar haar liedjes zijn wat luchtiger en meer pop.
En dan kom ik op een tweesplitsing terecht: neem ik de laatste, stroperige Tori albums dan doet Martin het op dit album zo slecht nog niet. Liever wat luchtiger piano-pop dan de te dik aangezette, soms niet goed door te komen, nummers van La Amos. Op dat punt wint Charlotte Martin het. Wat ik bij haar dan weer wel mis zijn toch die soms enorme hoogtepuntjes die ik bij Amos wel hoor. Op dit album geen Winter, Flying Dutchman of Jackie's Strength.
Wel uitstekende piano-pop met bijbehorende kreetjes als in de titeltrack Dancing on Needles (ook wel te horen op Tori's album American Doll Posse).
Het is erg lastig om dit album te beoordelen vind ik. De Tori Amos link is gewoon zo vreselijk groot dat ik het echt niet voor elkaar krijg dit los te zien. Het werkt in haar nadeel.
Doe ik dan toch mijn best dan moet ik ook eerlijk zijn en toegeven dat ik hier gewoon een liefhebber van ben. De laatste Tori albums waren niet allemaal even consistent en Dancing on Needles is dat eigenlijk best wel. Ietsje luchtiger van toon maar toch regelmatig meeslepend genoeg. Gewoon een lekker album en had Tori het gezongen dan was ik er misschien nog wel enthousiaster over geweest puur omdat er een andere naam op de hoes had gestaan. Wie weet
* denotes required fields.
* denotes required fields.