Cos - Swiß Chalet (1979)

Curieuze maar bijzondere plaat. Cos is van oorsprong een Canterbury-bëinvloedde progressieve rock-act, met invloeden zo breed als World Music, Zeuhl, Kraut en noem maar op.

Op deze plaat gaat de band volledig op in dub/reggae en klinkt hier als een (capabele) New Wave band. De band bestaat op dit moment uit Pascale Son(zang), Daniel Schell (gitaar), Philippe Allaert (drums) en Charles Loos (toetsen), wat de band een kwartet maakt. Op bas speelt oorspronkelijke bassist Kant B in en Jean Mutsari (later bij o.a. Vaya Con Dios) speelt op Kant A.

Kant A is dan ook het meest reggae/Dub, waar Kant B deze trend voortzet, maar er ook wat van die Cos-gekte in mengt. Pascale zingt in het Frans, Duits en Engels en lijkt hier een soort kruising van Nina Hagen en Debbie Harry, maar dan nog geschifter. Haar vocale theater van de voorgaande platen heeft plaats gemaakt voor een soort punk-beïnvloedde gekte. Het is allemaal eigenlijk best gaaf.

Om mevrouw Pascale eens goed bezig te zien, is deze video interessant waar ze zelfs tegen de opera aanzit: https://www.youtube.com/watch?v=LG4sm6pX0h0

Cos zou Cos niet zijn als ze niet zouden blijven experimenteren met muziekstijlen, en dat maakt deze plaat des te verrassender. Ik weet niet of het aansloeg, één ding weet ik wel zeker: Progressive Rock-fans vinden deze plaat niet al te leuk. Ik dan weer wel, maar niet zo leuk als de voorgaande drie albums. Overigens is het afsluitende 'Chasseur' wel wat progressieve gekte met een dubbel-bass-ritme en een indrukwekkende keyboard-solo en wat van de extravagante vocalen die we zo graag hore van Pascale.