Cos - Pasiones (1982)
mijn stem
1 stem
België
Rock / Electronic
Label: GeeBeeDee
-
Amigos (1:58)
-
En Su Arena (2:01)
-
Trois Femmes Dans Ma Tête (3:02)
-
Viva La Musica (2:06)
-
Einstein, J't'Aime (3:53)
-
Frau Y Mann (3:28)
-
Adios Belleza (2:26)
-
Zuviel Männer (3:27)
-
Pasiones (7:15)
-
Rentre Ton Pétard Ramon (0:20)
-
Hali Halo (3:02)
-
Paralytic Lovers (1:38)
-
Rumba Y Canones (2:36)
-
En Su Arena (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (2:22)
-
Fast Love Sabine (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (5:55)
-
I am in This Song (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (4:29)
-
La Vie (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (2:50)
-
Paralytic Lovers (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (2:02)
-
Pasiones (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (8:50)
-
Rumba y Canones (Concert at the Bikini, Toulouse, 1984) * (2:39)
-
Dolly Dolly (Rehearsal 1981) * (3:51)
-
Hotel Atlantic (Vinyl Maxi-single) * (3:57)
-
Tres Joli (Vinyl Maxi-single) * (3:47)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
37:12
(1:17:54)
0
Mssr Renard
geplaatst: 20 augustus 2024, 14:11 uur
Dit is een lekker gestoorde plaat, die de grenzen opzoekt van de progressive rock, new wave, punk en disco. Alles komt voorbij, als een soort kruisbestuiving van King Crimson, Talking Heads, Gruppo Sportivo en Devo.
In feite is dit een totaal andere band dan de Cos uit de jaren zeventig die subtiele muziek maakt. Dit is stevige, stuwende rock die met beiden benen stevig in de jaren 80 staat. Oorspronkelijke zangeres Pascale Son zit al niet meer bij de band, en de zang is voor de rekening van gitarist Daniel Schell die hier de Chapman Stick (zie ook King Crimson) speelt. Drummer Phillippe Allaert is ook nog steeds van de partij en speelt zelfs wat trompet.
Ik noemde eerder al King Crimson, en die vergelijking gaat redelijk op, maar Cos verwerkt toch meer avantgarde in de muziek, en dan vooral ook in de zang. De jaren '80-albums van King Crimson (en ook Talking Heads) zijn ook wel wat gelickter geproduceerd. Cos klinkt veel meer diy, met een flinke scheut Post Punk. Nieuwe zangeres Ilona kwijt zich prima van haar taak maar is wat conventioneler en minder geschift als Pascale en doet daarom wat meer denken aan Propaganda.
Ik weet niet of ik het echt een fantastische plaat vind, maar ik word er wel vrolijk van en de band gaat echt goed los, en dat doet me ook goed. Leuk ook die Afrikaanse invloeden. Leukste songs zijn: 'Frau Y Mann' en het idioot catchy 'Zuviel Männer', met een wel erg goed zingende Ilona.
In feite is dit een totaal andere band dan de Cos uit de jaren zeventig die subtiele muziek maakt. Dit is stevige, stuwende rock die met beiden benen stevig in de jaren 80 staat. Oorspronkelijke zangeres Pascale Son zit al niet meer bij de band, en de zang is voor de rekening van gitarist Daniel Schell die hier de Chapman Stick (zie ook King Crimson) speelt. Drummer Phillippe Allaert is ook nog steeds van de partij en speelt zelfs wat trompet.
Ik noemde eerder al King Crimson, en die vergelijking gaat redelijk op, maar Cos verwerkt toch meer avantgarde in de muziek, en dan vooral ook in de zang. De jaren '80-albums van King Crimson (en ook Talking Heads) zijn ook wel wat gelickter geproduceerd. Cos klinkt veel meer diy, met een flinke scheut Post Punk. Nieuwe zangeres Ilona kwijt zich prima van haar taak maar is wat conventioneler en minder geschift als Pascale en doet daarom wat meer denken aan Propaganda.
Ik weet niet of ik het echt een fantastische plaat vind, maar ik word er wel vrolijk van en de band gaat echt goed los, en dat doet me ook goed. Leuk ook die Afrikaanse invloeden. Leukste songs zijn: 'Frau Y Mann' en het idioot catchy 'Zuviel Männer', met een wel erg goed zingende Ilona.
* denotes required fields.
* denotes required fields.