The Civil Wars - Barton Hollow (2011)

Wat gladde acoustische country/folk nummers welke me over het algemeen niet echt weten te raken. Wel een mooie samenzang van een sympathiek duo.

De titelsong springt eruit. Zag het op tv. De rest is inderdaad een tikkeltje te glad, maar hoort dat niet een beetje bij country?
Ik ben momenteel in Nashville en op de country tv zenders hoor je (helaas) bijna niks anders dan dit.

Dit is misschien iets voor de fans van het album van Robert Plant & Allison Kraus

Video van Poison & Wine bij Letterman.

YouTube - The Civil Wars - Poison & Wine - David Letterman 10-26-11

Samenzang is het hoogtepunt, een soort serene rust die het album uitstraalt. Leuke poging.

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Nu dus pas op de Luisterpaal.

Tja...knap gezongen hoor, maar mij te 'lief' en er is iets met de begeleiding wat me tegenstaat.
Is het de manier van gitaarspelen?
Niet voor mij i.i.g.

Is dit opbouwende kritiek?

Nee, dit is opbouwende kritiek:
mompel mompel....zzz .......zzzzzz.. zzzzzzzz...ZZZZ..... ZZZZZZZZZZZ... ZZZZZZZZZZZZ !!!!!!!!!!!!!!!!!
GROINK...GROINKKKKKKK!!!!..


...maar wel mooi gezongen.....

Het is mij onduidelijk waarom dit album op Musicmeter zo lauw ontvangen wordt. De nummers zijn gewoon van een heel hoog niveau.

Compleet gemist vorig jaar, maar na twee Grammy's krijgt dit duo gelukkig een nieuwe kans. Twee van de mooiste stemmen van het moment en ook nog eens geweldige songs. Een van de betere platen in het rootsegment op het moment.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: The Civil Wars - Barton Hollow - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

had al een jaar Barton hollows als naam in mijn mobiel staan omdat dit hoesje mij in de Velvet aansprak. gelukkig eindelijk gevonden want best fijn plaatje.

Deze muziek is niet bepaald voor mij weggelegd. Veel te rustig en doet nogal inhoudsloos aan. Voorspelbare afwisseling van man/vrouw-zangstemmen. Nergens weet het me echt te grijpen.
Het zal vast goed in elkaar zitten, maar er is niets spannends aan. Bij vlagen zelfs vervelend (Forget Me Not).

Jammer. Bij de hoes verwachtte ik iets als Iron & Wine, maar dat is dit totaal niet. De hoes is heel mooi, overigens. Titelnummer Barton Hollow valt totaal uit de toon op dit album, maar is wel een lekker stevig bluesnummer: het enige nummertje dat zijn kop boven het maaiveld uitsteekt.

Helemaal gemist! Dit album zal ik niet zomaar draaien, maar speciale situaties/momenten lenen zich uitstekend voor deze muziek van dit duo!

Pas geleden weer eens in twee platenzaken in de omgeving geweest, die naast peperdure vinyl uitgaven ook rekening houden met de kleine beurs en vooral bij de cd afdeling veel folk/singer songwriter tweedehands hadden. Bij beiden (de zaken hebben intensief contact met elkaar) was er net een fikse verzameling folk/country/roots ingekocht.
Nu had ik de tweede cd van The Civil Wars al en ook een plaat van John Paul White, dus deze voor een paar euro ook meegenomen. En wat een mooie plaat !
Joy Williams en John Paul White ontmoetten elkaar op een songschrijfcontest in Nashville in 2008 en voelden gelijk een muzikale klik. Ze begonnen met het schrijven van songs, opnemen en optreden.
Nu is het wel een vreemd duo: Joy Williams die enkel hele brave christelijke liedjes uitbracht met de stoere singer/songwriter die best wel van stevige westcaoast muziek houdt.
Dan toch met elkaar werken. Eerlijk is eerlijk, lang heeft het niet geduurd, waarschijnlijk toch te verschillend. Maar op deze en volgende plaat halen ze toch wel ongekende kwaliteiten bij elkaar naar boven.
Joy heeft een prachtige heldere stem, maar ik kan me voorstellen dat bij de brave christelijke songs dat bij mij erg irritant zou over komen. Maar door het stevige tegenwicht van Jean Paul klinkt het net anders. En natuurlijk ook Jean Paul kan niet op de automatische piloot vertrouwen, maar moet zich ook aanpassen. Dat alles zorgt voor een mooie folk/country cd. Een enkele keer vind ik het wel erg gladjes worden (Forgot Me), dat zullen ze in Nashville waarschijnlijk wel bijzonder waarderen, maar gelukkig zijn er ook heel wat andere songs. In commentaren worden andere duo's genoemd Alison Kraus/Robert Plant en zelfs Graham Parsons en Emmylou Harris, maar laten we The Civil Wars maar in hun eigen waarde. En ze hebben een prachtig prijswinnend debuut gemaakt door aanstekelijke songs op een heerlijke manier te spelen.
Prachtige folk met hier en daar wat country invloeden. Mooi gedaan !