Ophidian - Betrayed by Daylight (2005)

Een hele hoop (reeds bekende) zeer fijne platen weer.
Verschillende types/stylen....heerlijk, maar allemaal met een Ophidian-smaakje (en met hier en daar wat assistentie van P. v. Kerckhoven). Niet elke plaatje heeft dezelfde kwaliteit, maar overall een supercd!

Een ontzettend lekkere cd met veel afwisseling : de wat "Party" gevoelige plaaten, de rauwe distorted platen, de gedurfde probeersels, erg lekker. Een waardige opvolger van Blackbox. Ik ben vooral te spreken over Daybreak (do birds dream?), zeer apart, haast Hardcore-Lounge te noemen...:D Petje af voor Ophidian ! ****

Hoewel ik dit album nog niet zovaak heb geluisterd springen er bij mij toch meteen al 2 erg goeie platen tussenuit. Dit zijn ''Crime Passionelle'' en ''Kissing the Enemy''.

Ophidian is zoveel meer dan gewoon hardcore

Hele fijne mix tussen ambient-achtige tussennummers, bekende party-nummers (angel, Butterfly VIP), en wat meer industrielere nummers.

Het mooie is dat eigenlijk alle stijlen perfect uitkomen. De newstyle-nummers onderscheiden zich doordat het nergens cheesy wordt, geen 'CLAP YOUR HANDS MOTHERFUCKERS' maar slechts een Fight Club-sample die ook nog eens past binnen het nummer. De industriele nummers zijn weliswaar niet zo gewaagd als bijvoorbeeld het TTM-werk, maar voldoen heerlijk als afwisseling, en raggen gewoon goed door.
En het ambient werk zorgt ervoor dat de andere nummers nog beter uitkomen, het geeft een beetje ademruimte en doet de luisteraar uitkijken naar het punt waar alles weer helemaal los gaat.

Een dikke 4 sterren.