Bow Wow - Telephone (1980)
mijn stem
2 stemmen
Japan
Rock
Label: SMS
-
Hot Rod Tornado (4:03)
-
Good Times R & R (4:09)
-
Lullaby of Jenny (4:10)
-
Carnival (4:15)
-
Keep On Rocking' (3:43)
-
Lonesome Way (5:53)
-
Rolling Night (3:00)
-
Tomorrow in Your Life (5:52)
-
Short Piece (0:59)
-
Rainy Train * (3:27)
-
Last Song * (4:03)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
36:04
(43:34)
0
geplaatst: 17 januari 2012, 20:41 uur
Bow Wow aan de J-pop, weliswaar met (hard)rock invloeden maar toch, ik mag het graag horen.
Dit zal de enigste Nederlandstalige review ever zijn alhoewel de Aardschok zo'n 30 jaar geleden al een summiere bespreking gaf van alle LP's tot dan toe van hun verschenen.
Daar werd deze (evenals "Garantuee" en "Glorious Road") tot de grond toe afgemaakt.
Ja popinvloeden waren natuurlijk een doodzonde in de metalwereld maar dat maakte mij eigenlijk alleen maar nieuwsgieriger naar "Telephone".
Opener "Hot Rod Tornado" swingt en rockt tegelijk, meer poprock op "Good Times R & R" en de stevige gitaarsolos verraden de hardrockachtergrond van gitarist / zanger Kyoji Yamamoto.
Het wonderschone "Lullaby of Jenny" kent vioolbegeleiding en piano, ietwat melodramatisch en sommigen zullen het mierzoet vinden.
Een beetje Thin Lizzy en begin jaren '80 rock (a la Vitesse), zo klinkt "Carnival" en het klinkt gewoon lekker.
De vroegere kant 1 van de LP sluit af met "Keep on Rocking'" waarin ze wel een teenybopper bandje lijken, lijkt nogal op Lazy (de voorloper van Loudness).
Een goede zet trouwens om een paar pop albums te maken.
Daardoor hadden ze niet al hun kruit verschoten toen de NWOBHM populair werd en konden ze nadien 3 fris klinkende hardrockalbums maken.
Het gezapige "Lonesome Way" klinkt in al zijn eenvoud wel charmant echter de stevige gitaarsolo die ineens uit de lucht komt vallen houd je bij de les.
Grappig, die clichematige zoete liefdesverklaring in het met orkestbegeleiding aangedikte "Rolling Night" waar verder niets mis mee is.
Het dynamische "Tomorrow in Your Life" bevat een geweldig intro en een refrein waarop de massa massaal kan meedeinen alswel een jankende gitaarsolo, een ietwat kitschachtige ballad is het.
Heerlijke instrumentale hardrock, dat is "Short Piece" ze konden het toch niet laten.
De bonus-tracks staan als extra op de CD die trouwens een jaar geleden voor het eerst is verschenen.
Zullen wel b-kantjes zijn geweest ofzo alhoewel ze niet onderdoen voor de reguliere album tracks.
"Rainy Train" is weer wat Lazy-achtig en het slepende "Last Song" kent mooie samenzang en behoort voor mij tot de hoogtepunten !
Gewoon een heel goed album dit, "Telephone" krijgt van mij een 8 (dus 4 sterren).
Dit zal de enigste Nederlandstalige review ever zijn alhoewel de Aardschok zo'n 30 jaar geleden al een summiere bespreking gaf van alle LP's tot dan toe van hun verschenen.
Daar werd deze (evenals "Garantuee" en "Glorious Road") tot de grond toe afgemaakt.
Ja popinvloeden waren natuurlijk een doodzonde in de metalwereld maar dat maakte mij eigenlijk alleen maar nieuwsgieriger naar "Telephone".
Opener "Hot Rod Tornado" swingt en rockt tegelijk, meer poprock op "Good Times R & R" en de stevige gitaarsolos verraden de hardrockachtergrond van gitarist / zanger Kyoji Yamamoto.
Het wonderschone "Lullaby of Jenny" kent vioolbegeleiding en piano, ietwat melodramatisch en sommigen zullen het mierzoet vinden.
Een beetje Thin Lizzy en begin jaren '80 rock (a la Vitesse), zo klinkt "Carnival" en het klinkt gewoon lekker.
De vroegere kant 1 van de LP sluit af met "Keep on Rocking'" waarin ze wel een teenybopper bandje lijken, lijkt nogal op Lazy (de voorloper van Loudness).
Een goede zet trouwens om een paar pop albums te maken.
Daardoor hadden ze niet al hun kruit verschoten toen de NWOBHM populair werd en konden ze nadien 3 fris klinkende hardrockalbums maken.
Het gezapige "Lonesome Way" klinkt in al zijn eenvoud wel charmant echter de stevige gitaarsolo die ineens uit de lucht komt vallen houd je bij de les.
Grappig, die clichematige zoete liefdesverklaring in het met orkestbegeleiding aangedikte "Rolling Night" waar verder niets mis mee is.
Het dynamische "Tomorrow in Your Life" bevat een geweldig intro en een refrein waarop de massa massaal kan meedeinen alswel een jankende gitaarsolo, een ietwat kitschachtige ballad is het.
Heerlijke instrumentale hardrock, dat is "Short Piece" ze konden het toch niet laten.
De bonus-tracks staan als extra op de CD die trouwens een jaar geleden voor het eerst is verschenen.
Zullen wel b-kantjes zijn geweest ofzo alhoewel ze niet onderdoen voor de reguliere album tracks.
"Rainy Train" is weer wat Lazy-achtig en het slepende "Last Song" kent mooie samenzang en behoort voor mij tot de hoogtepunten !
Gewoon een heel goed album dit, "Telephone" krijgt van mij een 8 (dus 4 sterren).
* denotes required fields.
* denotes required fields.