The Speed Freak - Re-Play - Messing with Your Brain for 20 Years (2010)

The Speed Freak is een van de eerste producers van Hardcore. 20 Jaar alweer. Zijn meeste oudere platen vind ik niet veel aan, maar hij heeft ook erg degelijk spul gemaakt (What Kind Of Madness, Madness Revisited en ook wel een stuk of wat prima nieuwere nummers (waarvan ik Fucking Up Your Program zijn beste vind). Op deze plaat zijn een aantal remixen te vinden van een aantal kompanen waar hij wel vaker dan eens mee heeft samengewerkt. Ik heb enkel de Remixen weten te bemachtigen, dus de Megamix(en) komen niet aan bod in mijn recensie.

The DJ Producer is een befaamd artiest en dan maakt hij ook wel vaak waar. Deze remix is ook bovengemiddeld. Fijne breakbeats en coole geluidjes maken deze track zeker de moeite waard. Niet eens zoveel variatie maar dat is niet echt nodig hier.

Frenchcore-producer DJ Mutante heeft Freakiest Plastic op de hak genomen en dat is te merken ook. Op hoog tempo breekt hij de hel los in dit nummer, maar niet helemaal op de manier die mij bevalt; ik vind het snel te saai, terwijl het nummer toch aardig wat stukjes heeft die redelijk van elkaar te onderscheiden zijn. Zijn stijl bevalt me gewoon niet echt.

Radium is wel een producer die bij mij hoog in het vaan staat door zijn Frenchcoreprojecten, die met stukken beter bevallen dan die van Mutante over het algemeen. De track opent met een ouderwets schel klinkende voicesample die echt aandoet als een jaren '90 sample door de kinderlijke stem. De synth die er daarna wordt ingegooid klinkt prima en speels. Af en toe wat bewerkt met een effectje maar dat is alleen maar goed. Hier typische Radium kicks die zoals gewoonlijk erg diep doorbeuken. In het midden zwakt het nummer wat af als die speelse synth verdwijnt maar die komt gelukkig weer terug. Het nummer wordt daarna netjes afgebouwd en de baby-achtige sample komt ook nog even voorbij.

Van Autopsy ken ik niet zo veel, maar dat is geloof ik ook een Frenchcoreproducer, afgaande op dit product. Wel een aparte stijl, met veel Hip-Hop invloeden. Vaak ben ik daar niet zo weg van maar hier is het toch wel een goede track geworden naar mijn mening. De juiste elementen uitgekozen en op de juiste momenten eringemixt. De intro is erg leuk en bestaat uit een oude sample uit een film die ik zo niet ken, maar het is wel gepast hier. Daarna komt er nog een Hip-Hop sample achteraan, waarna wordt opgebouwd na de eerste wave kicks. Stevige kickjes en korte stukjes ook steeds. In het midden nog een sample met een laag melodietje op de achtergrond wat er goed bij past. Daarna nog wat gebeuk, maar het grootste gedeelte van de track bestaat uit samples en dat is wel een beetje jammer. Toch geen slechte track.

Time To Die Harder (The Outside Agency Reboot) is een van de beste tracks op deze plaat en dat verbaast me niks. Deze twee producers hebben namelijk altijd weer kwalitatief goede tracks die me nooit tegenvallen, zoals hier ook blijkt. Ze wijken wel wat af van hun gebruikelijke duistere stijl, maar dat maakt in dit nummer niets uit. Nu moet ik bekennen dat ik het origineel niet ken (dat geld voor elke track op deze release trouwens) maar dit klinkt wel erg goed. De synths doen het hem hier vooral. Lekker opjagend en in het midden in de break wordt opgebouwd naar een enorme climax waarbij een platenspeler-geluid steeds sneller wordt afgespeeld gecombineerd met breakjes en hi-hats. Eenmaal op het hoogtepunt volgt een korte vocal en barst het nummer compleet los op hoog tempo. Daarna lijkt het nummer even te gaan afbouwen, maar slaat het juist op hol door op nog hoger tempo te gaan knallen. Dit had van mij niet zo nodig gehoeven, maar vervelend is het ook weer niet.

Stormtrooper's remix is ook van hoog niveau. Leuke lasergeluiden en originele sampletjes. Ook een tof melodietje rond de tweede minuut. Kick is niet zo bijzonder verder, maar dat maakt weinig uit omdat de andere geluiden ook redelijk overheersen en het waarschijnlijk te druk zou klinken als er nog een flinke laag distortion aan vast zou zitten.

De Chosen Few Remix is ook wel aardig, maar ook niet veel meer dan dat. Wel een leuke kick en weer veel samples, maar ik mis een melodie hier. Het wordt al snel wat saai als je vier minuten luistert na 40 x dezelfde Hip-Hop vocal en hetzelfde scratch-geluid. Beetje jammer.

De afsluiter, de 'Musikstunde 2.0' Metal Lesson van The Massacre opent met een namaak radioshow met een aantal pogingen om grappig te zijn, maar dat soort dingen mogen ze van mij weglaten. Pas rond de derde minuut begint het nummer echt, beginnend met gitaren. Daarna komen er opeens de kicks erbij. Dit is het snelste maar daarmee ook het minste nummer op deze plaat. De hele tijd gitaargeluiden met veel kicks, tegenwoordig hoor je dat wel vaker in Terror en Speedcore nummers, maar in de meeste gevallen is dat niet aan mij besteed. Een van de weinige nummers waar het wel goed bij klinkt is bij S.R.B. - Guitar Hero. die zeker de moeite waard is. Deze track is een jammerlijke afsluiter.

De Radium en TOA remixen zijn de beste nummers, de rest is middelmaat of matig tot slecht.

Krappe 3.5*