Marc Almond - Delirious / Theatre of Dreams (2005)

Dat Marc Almond nogal veelzijdig is heb ik al meerdere malen duidelijk gemaakt: Vaudeville, Cabaret, Pop, Chanson maar zeker ook electronic is een genre waar hij opereert. Zijn werk met Soft Cell laat dat al duidelijk horen.
Solo doet hij dat ook en meestal in samenwerkingsverband met andere artiesten.
Op Delirious / Theatre of Dreams doet Marc dat onder eigen naam

Deze EP begint met het duistere, dansbare Delirious ook wel Demented, Deluded, Delirious genoemd.
Kale strakke beats die zich kunnen afspelen in ondergrondse speelruimtes waar dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen: de geur van leer, de kettingen, het zweet..... met een beetje fantasie kom je al een heel eind. De sleazy Soft Cell periode komt inderdaad weer naar boven.
Theatre of Dreams neigt meer naar de electropop zoals we die hoorden op albums als Open All Night en Stranger Things. Het is een prima nummer maar net als mijn opmerkingen bij die albums vind ik deze sound ietwat gedateerd overkomen. De EP mag dan wel in 2005 zijn uitgebracht, dit nummer is ongetwijfeld ouder.
Love Narcosis doet me denken aan Björks There Is More to Life Than This in een wat versnelde versie. Elk moment verwacht ik die deur die dicht gaat waardoor je de muziek een stuk gedempter hoort zoals bij Björk het geval is. Veel bliepjes en piepjes en daardoor ook wel een ietwat nerveuze track die iets te lang doorgaat.

Delirious / Theatre of Dreams belichaamt een kant van Almond waar ik altijd wat meer moeite mee heb. Ik moet daar echt voor in de stemming zijn en dat heb ik met zijn andere werk echt nooit. Wil ik goede electropop dan kies ik ook liever voor Soft Cell. Neemt niet weg dat ik dit op z'n tijd ook best waardeer.