Dazzled Kid - Fire Needs Air (2011)

Deze is te beluisteren op de luisterpaal

Dazzled Kid is natuurlijk Tjeerd Bomhof van Voicst. Dit is zijn eerste solo album.
Je hoort direct de gelijkenis met het laatste album van Voicst. Het verschil is dat dit minder rockt en minder energiek is. Het is meer de pop kant op.
Het is een prima verzameling popnummers. Soms erg catchy en soms meer ingetogen.

Ik hoop dat een derde Voicst niet te lang op zich laat wachten nu Tjeerd ook solo gaat. A Tale of Two Devils vind ik erg sterk en stukken leuker dan deze.

Voor ik er een aantal sterren aan geef wil ik hem eerst nog een paar keer luisteren maar het zal waarschijnlijk 3 of 3,5 sterren worden.

Ik dacht al, dit is wel een erg schaamteloze Voicst-kopie. Maar dat is wel verklaarbaar dus.

Hij vernoemt zichzelf nota bene naar een nummer van Voicst, maar dat zul je wel niet kennen dan.

Tijdens zijn theater voorstelling kwamen de meeste nummers van dit album al aan bod.
Dat was toen erg fijn, vooral omdat hij bij ieder nummer wel een verhaal had.

Live maakte Tjeerd zeker wel meer indruk dan op de cd, maar dit is zeker niet verkeerd. Het luistert lekker weg en het is inderdaad meer pop dan Voicst. Nog toegankelijker dus.

Jawel, maar dat paste geheel in het "schaamteloze kopie" beeld.

Embrace wordt veel gedraaid op de radio.
Leuk nummer, zal het album is gaan checken binnenkort.

Na nog een aantal luisterbeurten kom ik niet verder dan 3 sterren. Er staan te weinig nummers op die echt blijven hangen. Leuk voor af en toe.

Fire needs air is een erg fris popalbum geworden. In de traditie van Voicst maar net even wat ander geluid. Zeker een mooie album op de goede Nederlandse releases van de laatste jaren. Ik denk dat ik deze nog vele keren zal luisteren.

Leuk, vrolijk en fris popalbum, lijkt op voicst maar is net een beetje minder

Vrij zwakke plaat, weinig memorable nummers en als de melodie al pakkend is ie gewoon geleend van Depeche Mode. Ken het werk van Voicst nauwelijks (op hun hitje na), maar dat Boomhof met Jacqueline Govaert heeft gewerkt strekt natuurlijk niet bepaald tot aanbeveling.

Ik vind het wel meevallen, hoe zwak de plaat is. Ik vind het zeker een lekkere plaat om wakker mee te worden in de ochtend! Met embrace en sharp little boulders als positieve uitschieters.

wat een fantastisch Nederlands album van misschien wel de beste nederlandse liedjesschrijver. Met albums als dit, het laatste di-rect album en kyteman hebben we geen buitenlandse albums meer nodig.

Wat heb jij nog veel moois te ontdekken dan.

een welverdiende flop

Flop? Is het album echt geflopt?
En hoezo welverdiend?

Stronger is een pareltje, ondergewaardeerd nummer hier

Catchy plaat (vooral Yes, No, Maybe), en dat het naar Voicst klinkt vind ik helemáál niet erg!

Zo'n lelijke cover kan echt niet! Embrace vind ik wel een leuk nummer, ga het binnenkort maar eens luisteren.

Zeker een goed album. Vooral de eerste nummers zijn zeer sterk (Yes, No, Maybe & Embrace met de super bottleneck riff). Met het nummer 'Stronger' laat Tjeerd zien dat hij composities van zeer hoog niveau kan maken, Prachtige hoorn solo!

Hele leuke, mooie plaat!

Afgelopen vrijdag ben ik naar een concert van hem geweest in de Metropool in Hengelo en dat was echt top. Hij heeft een heerlijke stem die live nog eens extra benadrukt wordt. Ook weet hij precies hoe hij alles wil hebben, wat zorgt voor haast een perfecte symbiose met de andere muzikanten in de band.

Er staat eigenlijk geen één zwak nummer op deze plaat, ieder nummer heeft wel iets. Deze man heeft toch echt wel een talent voor het liedjes schrijven! Natuurlijk klinkt het ene nummer nog wel wat lekkerder dan de ander. Zo zijn "Love And", "The Day of my Escape", "Embrace" en "Everlasting Holiday" op dit moment mijn favorieten.

Deze ga ik de komende tijd nog vaak opzetten!
4,0 sterren

Gevarieerde, rijk geinstrumenteerde plaat met gewoon mooie songs. Die Tjeerd Bomhof kan wel liedjes schrijven en blijft niet hangen in één stramien. Toch ben ik er niet van ondersteboven. Gewoon een lekkere plaat, die niet verveelt, maar ook nergens prikt, kietelt of emotioneert.

Het "heb ik dan zo slecht naar z'n plaat geluisterd" gevoel bekroop mij na het zien van het prima optreden van Dazzled Kid op Dauwpop. En dat ondanks het feit dat de geluidsman na dit optreden beslist ontslagen had mogen worden. De passie waarmee de bijzonder geinstrumenteerde band musiceerde zoog je de muziek in. Van begin tot eind met open mond naar geluisterd. Thuis nog maar een keer de download (status; leuk,maar hoef ik niet te kopen) aangezet. Tot en met het vierde en beste nummer van de plaat boeit het zeer. Embrace had al radio bekendheid, maar dat zouden Love And en Yes No Maybe ook zeker verdienen. Na Stronger wordt het allemaal een beetje weaker.. Zelfde tempo, geen pakkende melodieen meer.Uitzondering is 99 Cent Dreams. Roept wel de vraag op wat Tjeerd Bomhof met deze plaat wil bewijzen als het geheel Voicst achtig klinkt en ook verder compositorisch niet echt bijzonder is. Niet slecht , geen misverstand, maar in het overvloedige aanbod van goede platen blijft deze in de winkel liggen. Maar wie de kans krijgt om Dazzled Kid live te zien, zeker doen !!

De hoes behoort alvast naar mijn smaak tot de foutste top 10 van 2011. Een hoes is voor mij toch nog altijd een soort van visitekaartje. Maar goed, Dazzled Kid is bekend van Voicst, die ik dan alleen van naam ken en zou toch het e.e.a. aan moois moeten kunnen maken. Het 1ste gedeelte vind ik wat tam en gewoontjes overkomen en heeft niet het muzikale gewicht om geintrigeerd te blijven, ik krijg het gevoel er wat doorheen te moeten worstelen...skipgedachtes komen in mij op en das nooit goed. Maar goed de ''magische nummer 6'' zorgt voor een kanteling, daar waar ik vaak een album met name in de 1ste helft goed in elkaar vind steken, is het bij Dazzled Kid vooral in de staart. Het krijgt daar meer een eigen smoel en beklijft ook meer. Zijn stem vind ik wat gewoontjes en zijn manier van zingen spreekt mij niet echt aan, geluisterd en te licht bevonden.

Verre van bijzonder album dit van de door de media zoveel geprezen Dazzled Kid. Alleen Motorbike vind ik nog wel aardig en enigzins bijzonder. Ik vind dat de rest zich amper onderscheid van wat je van andere 13 in een dozijn bandjes hoort.

2*

Leuke uitvoering van Yes No Maybe.

Leuke uitvoering inderdaad, ik vind Tjeerd live ook erg goed.
Dit is vooral een lekker luchtig popplaatje, niet heel veel bijzonders verder.

Ik krijg dat verdomde potloodje er niet uit.

Nogsteeds een fijn album, het klinkt allemaal heel erg fris. Blij dat ik deze weer even op gezegd hem na langere tijd en ik ga hem nu zeker vaker draaien.

Ben ook zeer benieuwd waarneer en hoe het noeuwe album is van Tjeerd, hopelijk komt die dit jaar nog uit.

Veel Milow en Novastar en een snufje Caesar. Lekker vrolijk maar ik mis een of twee echte supersongs.

Fijn popalbum waar de echte uitschieter ontbreekt. Ik rond de score voor nu af naar boven.