Cowboy Junkies - Demons (2011)

Erg mooi album van The Cowboy Junkies, waarop zij op hun zo eigen manieren songs van Vic Chesnutt spelen. De opener Wrong Piano zet je gelijk scherp. Geweldig gitaarwerk. Het tweede nummer Flirted With You All My Life zet eigenlijk de trend voor rest van het album, zowel wat ritme en weer mooi gitaarspel betreft maar ook de tekst. (Toen Chesnutt gevraagd werd wat hij met titel bedoelde, vertelde hij dat hij al enkele keren een zelfmoordpoging had gedaan) Dat geeft het het nummer, voor mij, door het feit dat het het hem met de Kerst in 2009 uiteindelijk wel lukte een extra lading.. Tja eigenlijk zijn alle nummers pareltjes. Nu na 2x achter elkaar afspelen geef ik 'm al 4.5*, maar dat zal waarschijnlijk heel snel stijgen naar 5. The Junkies worden alleen maar beter, lijkt me. Dit is niet alleen een aanrader, maar zeker te weten ook een blijver!

Nou jongens (en uiteraard ook meisjes), na 3 keer draaien toch een dikke vette 5 sterren!!! Wat een cd!!! Dit is dus gewoon een "MUST"!!!

Wat ik niet zo begrijp dat er nog helemaal reakties op dit album. Misschien wel het beste wat The Junkies ooit hebben gemaakt. Ben ik nou gek of de rest van mijn vrienden, MuMer's, slapen ze allemaal?
Dit album verdient gewoon veel meer aandacht!!!!!

Hier is je medestander dan ,Ad.Deze plaat pakt me beter dan zijn voorganger ,waarschijnlijk ook omdat er wat meer power in zit.Het is niet zo vrijblijvend allemaal.Dat "floating "orgel in Wrong Piano is heerlijk en ook smaaklvol gitaarwerk komt langs.Ik zet na 3 luisterbeurten in op 4 en een halve ster,maar er is kans op meer .Prima plaat.

Hier nog een hele grote medestander. De Junkies hebben mij Neil Young gegeven, Townes van Zandt en natuurlijk de Junkies zelf. Wat een band. Eind vorig jaar weer helemaal verslaafd geraakt aan hun oude albums en met Remnin Park ook weer aan de huidige. En nu komen ze met deze cd. Vic is altijd een held voor mij geweest, wat een pareltjes van nummers heeft hij gemaakt. En live was hij een belevenis ondanks (of juist door) zijn beperkingen. Zo liet hij zittend in zijn rolstoel zijn piemel aan iedereen zien om toch maar indruk te maken. Zijn vrouw leerde bas spelen tijdens zijn concerten, met briefjes voor haar neus, a,bb,a,cc etc. Briljant. En nu deze cd, wat een pracht. De tranen liepen binnen een paar seconde over mijn wangen. De Junkies maken geen covers, zij zetten met zoveel respect een nieuwe versie naast de oude. Dit is dus geen coveralbum maar een eerbetoon die zijn weerga niet kent, emotioneel voor de fans en een prachtige opstap voor de mensen die Vic of de Junkies nog niet kennen. 5* met een griffel. En vrienden van Ad WAKKER WORDEN, net als iedereen die nu nog kan slapen.

De cd is pas een week uit. Geef me even de tijd, Ad.

Ik heb voor de aardigheid eens de 11 originele nummers van Chesnutt op een CD'tje gebrand. De Cowboy Junkies hebben niet alleen een hele mooie greep in zijn oeuvre gedaan, ze hebben de nummers ook in een mooi eigen jasje gegoten. Timmins' prachtige stem klinkt minder ruw dan die van Vic maar daardoor ook meteen een stuk poëtischer. Ik vind deze plaat dan ook een schitterend eerbetoon aan het werk van Chesnutt. Hopelijk krijgt 's mans werk hierdoor eindelijk de aandacht die het bij leven al veel langer had moeten krijgen. Met dank aan de Cowboy Junkies (in de vorm van een dikke 4).

Leuke reaktie, waarin ik me helemaal kan vinden. En dat idee om de originele Chesnutt nummers op cd zetten in dezelfde volgorde. Prima idee!!! En wat Demons van The Junkies betreft. Die blijft onveranderd op 5* staan bij mij. Prachtcd!!!

Ik waardeer het werk van Vic Chesnutt zeer en heb zelfs een aantal platen van hem maar ik moet eerlijk bekennen dat ik deze versies misschien wel beter vind. Wat een prachtige gevoelige en aangrijpende stem heeft Margo Timmins toch.

Wauw...wat een mooie plaat is dit Demons. Vond ik Renmin Park her en der niet helemaal overtuigen...bij deze Demonen heb ik daar geenszins last van. Haar stem i.c.m. de broeierige muziek, sfeervolle opbouw, afgewisseld met rauwe gitaren maar immer melodieus en pakkend, maakt dat ik dit tot op heden de mooiste release van het jaar vind. Als dit een voorbeeld van Demonen zijn, koester ik mijn duivels en wordt er niets uitgedreven.

Inderdaad, ook ik kan geen genoeg krijgen van dit bloedmooie plaatje. Ik vind hem net zo goed als The Trinity Session, misschien wel beter.

Ik heb dit album al vele malen beluisterd en hij groeit en groeit maar, ik verhoog mijn stem naar de volle mep. prachtig!!!

Ik kan me daarbij helemaal aansluiten. Waarschijnlijk de beste, die ze ooit gemaakt hebben en hij is erg verslavend. Ik bliif 'm ook maar draaien en er staat werkelijk geen zwak nummer op. Ik vind ook dat het gitaarspel, erg goed, om dat even nog te benoemen.

En ik ben verliefd op die stem van Margo Timmins.

Ja ik ook. Alles deugt op dit album, vind je ook niet, Shangri-la? Jammer dat zo weinigen dit album kennen, aan het aantal waarderingen te zien. Ze missen veel!!!!!!!

Inderdaad, de liefde voor de muziek van Vic Chesnutt straalt van deze cd af en het maakt mij niet uit dat anderen hem niet kennen, hebben we hem lekker voor onszelf.

Las laatst een positieve recensie. Dit kan best eens in mijn straatje vallen.

Jouw smaak kennende is het denk ik inderdaad wel iets voor jou Stijn.

Wie is er niet verliefd op de stem van Margo, smelt smelt. Twee kleine minpuntes ondanks mijn 5* . Eerste nummer is haar stem wat te veel naar de achtergrond gemixed, moest ik erg aan wennen en het derde nummer wil bij mij niet lukken, rammelt een beetje, te forceerd ofzo. En mijn vriendin vind de versie van Supernatural van Live beter, moet ik haar nu dumpen en voor Margo gaan ? Die heeft me al twee keer laten zitten door concerten af te zeggen?
Nee, een Vic voor iedere smaak, Leuke plaat ook Sweet Relief 2 voor Vic, waar de Live versie op staat. Sweet Relief 1 voor Victoria Williams trouwens ook , mijn favo kraai zangeres

Beste Cowboy Junkies album tot nu toe, beter dan Trinity Revised. Klein minpuntje vind ik dat bijna alle nummers vallen in het veilige en daardoor soms saaie midtempo bereik. Het had van mij iets spannender mogen zijn.

Mooie cd van Cowboy Junkies.
En ik moet beschamend bekennen dat het m'n eerste kennismaking is met deze band.
Maar ja, beter laat dan nooit.
De composities van Vic Chesnutt zijn prima, en deze band weet daar iets moois van te maken.

Vergeet niet dat de muziek van dhr. Chesnutt ook zeker wat voor jou is.

prachtige plaat idd, gaat zeker in mijn top 10 komen dit jaar!

Nog nooit van gehoord, moet ik bekennen.
Maar ook voor mij geldt: beter laat dan nooit
Wat een mooie muziek.
Als ik het goed begrijp heeft de componist van dit fraais (Vic Chestnutt) zelfmoord gepleegd.
Heel jammer, dan zal ik moeten zoeken of ik nog iets van die Chestnutt kan vinden.
Heeft iemand suggesties ?

Zijn laatste album "At The Cut" is erg goed.

Had nog nooit eerder van deze groep gehoord en ben heel erg verrast. Voor mij is dit de cd van het jaar tot nu toe, ook al is het een cover cd .

Pfffff, die gitaar in Wrong Piano. Zeldzaam lekker! Topplaat dit.

Ik las ergens dat de stem van Margo net dat doorleefde mist om dit plaatje helemaal af te maken, maar met het krachtige Wrong Piano slaan de Cowboy Junkies al een gapend gat in de weerstand die een dergelijke opmerking kan oproepen. Met elk melodieus kijkje in Vic Chesnutt's verloren ziel brokkelt het vervolgens alleen maar verder af.

Bij de ingetogen, soms zwoele nummers (Betty Lonely!) spookt het hier en daar inderdaad een beetje en de haarscherpe gitaar in Ladle gooit wat pit op het spit. De mix tussen Chesnutt's lijden en Margo Timmins' zacht troostende klanken is uiteindelijk net zo bevreemdend als zalig. Donker en droevig, maar bovenal een bloedmooie plaat.

Cowboy Junkies al jaren niet meer gevolgd (ik hoop niet ten onrechte maar moet dat de komende weken toch eens checken) maar deze spreekt mij toch enorm aan... Een cijfer volgt wellicht later. Heerlijke plaat na 2 luisterbeurten.

Heel lang gevonden dat de laatste uit de Nomad Series de beste was, maar inmiddels is dat oordeel toch verschoven in de richting van dit deel...

Van de Nomad-serie zijn de delen 2 en 4 mijn favorieten. De ene keer vind ik 2 het beste, en een andere keer weer 4. Tja, maakt ook eigenlijk geen donder uit.

Wat wèl iets uitmaakt: dat zij de geweldige capaciteiten van Vic Chesnutt eer bewijzen. Flirted with You All My Life is voor mij de beste song. Maar Wrong Piano, Square Room en West of Rome zijn ook geweldig. Maar eigenlijk is het hele album top.

Geen idee waarom zo'n prachtalbum zo weinig aandacht krijgt.

Een prachtige plaat inderdaad, vooral de tweede en derde songs zijn perfect. Gek genoeg vind ik Supernatural van Vic Chesnutt nog net iets mooier. Naar aanleiding van dit album ben ik destijds zijn muziek eens gaan luisteren en ik vind het lastige platen om doorheen te komen. Behalve Supernatural, prachtig nummer...