New York Dolls - Dancing Backward in High Heels (2011)

Gezellige plaat.
Begint prettig met Streetcake. De volgende nummers zijn niet heel bijzonder maar het luistert allemaal fijn weg, vooral door de relaxte stem van David Johansen. Stem doet me een beetje denken aan een iets zuivere Ronnie Wood.
Met I'm So Fabulous komt er wat meer energie in het rustig begonnen album.
Fool for You Baby en Kids Like You luisteren ook weer fijn weg, hoewel de opwinding ontbreekt. Nummers geschikt bij wat regenachtig weer, zoals nu.
Met Round and Round She Goes is de energie weer terug, lekker rock 'n roll nummer.

You Don't Have to Cry vind ik zelf een mooi nummertje, een hoogtepunt wil ik het niet noemen, maar het heeft een catchy couplet melodietje en de stem past er perfect bij.
I Sold My Heart to The Junkman en Baby Tell Me What I'm On zijn leuk maar niet bijzonder.

Funky But Chic wil ik wel een hoogtepuntje noemen, swingt de pan uit! Lekker hard opzetten en bewegen maar.
Met End of the Summer eindigt het album rustig, maar is geen verkeerd nummer.

Al met al dus een goed album, nergens écht bijzonder, er ontbreekt veel energie, maar de stem, catchy composities en de fijne productie compenseren dit ruimschoots.

Dit album van New York Dolls; Entre Medio zeggen ze volgens mij in Spanje. Er tussenin. Het is niet slecht, niet goed; een beetje middelmaat. Waarschijnlijk draai ik dit plaatje niet veel meer ondanks dat er toch wel een paar ouderwetse knallertjes opstaan (zie bovenstaande reactie van RIZZ). Een 3tje voor deze oude helden. Hopelijk gaan ze door!