Frank Zappa - Electric Aunt Jemima (1992)

Meer uitleg omtrent deze plaat staat op de wiki-link, Beat the Boots II - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org en op deze link, FZ discography - globalia.net. Dit is de derde plaat uit een collectie van 7 albums onder de naam “Beat the Boots II”. Bij Electric Aunt Jemima gaat het om opnames uit 1968 en op drie plaatsen: The Dog in Denver (VS), het Concertgebouw in Amsterdam (NL) en de Grugahalle in Essen (D).

Ze duren een goed uur en laten gelukkig voor mij geen Flo & Eddie horen, zij komen een paar jaartjes later op de proppen. Wel dien ik te melden dat dit deel grotendeels instrumentaal is, enkel bij het laatste nummer komen er teksten aan te pas bij het nummer Plastic People. Het zijn niet mijn favoriete soort albums van de beste man, het is voor mij niet altijd evident om de aandacht erbij te houden.

Wegens het ontbreken van songteksten alsook interactie met het publiek is dit een andere soort Zappa, één van zijn zovele kanten. Het is een virtuoze kant gekenmerkt door de alsmaar opvallender wordende gitaar van de baas zelf maar... niet te vergeten, in een bootleg omgeving.