Steve Howe & Paul Sutin - Voyagers (1995)

De samenwerking van Steve Howe en Paul Sutin is niet erg interessant; gewoon wat saaie new age muziek waarin de keyboards de overhand hebben. Progarchives noemt het crossover prog.
De bezetting werd aangevuld met drummer Dylan Howe en (extra) toetsenist Mike Marshall.
Echt veel inbreng lijkt Howe niet te hebben. Zo nu en dan hoor je een vleugje (jazz) rock maar voor de rest hoor ik er meer overeenkomsten in met Oceanic van Vangelis (wat een jaar later uitkwam.) Voyagers werd in 2000 opnieuw uitgebracht met andere hoes, gewijzigde trackvolgorde en op een ander label. Toch leek het me beter een toevoeging van de originele uitgave op te sturen.
Even de originele volgorde inprogrammeren en je vervolgens drie kwartier vervelen. Er valt gewoon weinig leuks te beleven en zelfs als achtergrondmuziek valt dat op. Een plaat om te mijden.

Ik ken dit album nog niet, wel Seraphim van hetzelfde illustere duo. Maar dat album vind ik echt niet slecht, en new age kan ik het nog net niet noemen. Als ik dit album in ieder geval nog eens te horen krijg zal ik ook een gefundeerde mening geven, inclusief een beoordeling..