Teddy Thompson - Bella (2011)

Lang op gewacht, drie jaren was het stil, maar nu is de opvolger van A Piece Of What You Need er nu eindelijk Bella. Ik heb de cd nu eenmaal gedraaid en ja wat zal ik ervan zeggen. Bijna alle
liedjes zitten vol gepropt met strijkers/violen en ander geluiden.Er is bijna geen enkel moment dat je de begeleidingsband goed en puur kunt horen. Een paar keer komt Pa Thompson duidelijk door en dat vindt dat ook meteen de hoogte punten van de cd. De stem van Teddy is wel weer helemaal te gek. Nog maar opnieuw draaien het zal wel een groei plaat zijn.
l

Ik hoor eigenlijk niet echt een enorm ander geluid wanneer ik Bella beluister. De Thompson-snik is weer volop aanwezig, de country-touch, het folk-snufje: het is er allemaal weer.
Misschien ietwat meer gedrenkt in een strijkers-saus, waardoor hij ietwat meer richting buddy Rufus Wainwright lijkt te willen opschuiven (Over and Over, Home), maar daarvoor is hij toch echt een maatje te klein en mis ik de gekte en het geniale.

Dat laatste heb ik nooit echt gehoord in Teddy Thompson. Wat ik wel telkens weer hoor zijn lekkere liedjes die altijd wel makkelijk in het gehoor liggen en dus een prima stem.
Bella klinkt misschien iets minder puur door de productie, maar heel erg storend kan ik die niet vinden daar de nummers best catchy zijn.

Neemt niet weg dat Thompson nooit tot mijn eredivisie zal gaan behoren. Ik mis toch een bepaalde grootsheid en hij weet zich niet te ontworstelen aan veel soortgenoten die met grote regelmaat albums uitbrengen.
Bella is net als zijn voorgangers aan te raden voor diegenen die houden van ongecompliceerde country-folk-rock. Niet meer. Niet minder.
Erg? Welnee. Voor echt spannende muziek is er genoeg alternatiefs voorhanden, dan zijn dit soort cd's juist wel een verademing ter afwisseling.

Bella zou zomaar eens mijn favoriete Thompson album kunnen gaan worden na Separate Ways.

O ja: ik ben wel dol op de ietwat kitscherige toevoeging van de strijkersectie

Afschuwelijk album. Hier en daar inderdaad een catchy deuntje, maar gedrenkt in een dergelijke zoetheid waar het likgedeelte van een likkoekje niet aan kan tippen. aERo, bedoel je geen 3,5 ipv 3,5*?

Ik bedoel inderdaad 3,5 als in 3,5*

En die kan nog best 4* worden.... ik hou wel van zoetigheid

Sweeet

Ik moet zeggen dat ik zoetheid a la Teitur, Travis, Coral Sea, John Grant,....prima kan verdragen.
Zelfs Joshua Kadison krijgt af en toe een draaibeurt....

Maar oei....