Ben Ottewell - Shapes & Shadows (2011)

Mooie soloplaat van Ben Ottewel.

Pakkende songs, erg mooie zangstem.
Verwacht geen heftige experimentele dingen, maar gewoon goede liedjes.

Helemaal niet onaardig inderdaad.
Het doet hier&daar wel wat aan David Gray denken; vanwege het nasale stemgeluid. En het repertoire heeft overigens ook wel wat overeenkomsten. Mooie rustige ingetogen liedjes.

Best mooi, jammer dat er zo weinig belangstelling voor is. Ik vind het werk van Gomez eigenlijk een stuk minder aangenaam. Zijn stem past veel meer bij dit soort dingen. Moet wel eerlijk zeggen dat ik me na een tijdje dood ga irriteren aan die nasaalheid.

Ben Ottewell, één van de drie zangers van Gomez. Nu ken ik die band niet, dus dat zie me niet zoveel. Veel recensies gaan juist hierover, in hoeverre lijkt deze eerste soloplaat op het werk van Gomez ? Voor mij is dat niet mogelijk, dus moet ik het gewoon doen met wat ik beluister.
Als eerste de stem van Ben, een wat raspende tenor,redelijk soulachtig. Je moet er van houden, maar op zich zeker niet verkeerd.
Als genre staat er wel rock, sommige nummers hebben wel een bepaald rock element, maar het is echte singer songwriter muziek, met een redelijk roots gehalte.
Wat mij vooral opvalt dat het muzikaal best wel afwisselend is, vel songs zijn opgebouwd rond de gitaar, maar iedere keer gaat het toch een geheel eigen kant op. Teksten poëtisch en soms gaan ze ook wel erg diep en zijn persoonlijk. Vergelijkingen gaan alle kanten op van Tom Waits tot Nick Drake, dus daar kan ik niet zo veel mee.
Ik vind het op zich best een fijn album, niet opzienbarend, het springt ook er boven uit in vergelijking met andere roots albums, maar het is degelijk, muzikaal. Niks mis mee.