Serenity - Death & Legacy (2011)

Geen slechte plaat, maar ik heb het gevoel dit al heel vaak gehoord te hebben. Het album doet vooral aan Sonata Arctica denken. De zanger zou zo een broer van Tony Kakko kunnen zijn, want zijn stemgeluid lijkt heel erg op. Dit is alleen niet het enigste, want ook de muziek zelf lijkt heel erg veel op dat van Sonata Arctica. Voor de Power Metal fans die er geen genoeg van kunnen krijgen is dit een ijzersterke plaat.

En vergeet ook Kamelot niet, zeker ook een band waar ik sterk aan moet denken als ik Serenity luister...

Weer een prima album van deze sympathieke Oostenrijkers. Ze zitten inderdaad een beetje in dezelfde hoek als Kamelot en Sonata Arctica, maar ook van het italiaanse Secret Sphere.

Toch wel weer sterke songs, goed uitgevoerd en een mooie productie.

Ik heb het album nu meer dan een 10 tal keer in de spelr gehad, en het wordt steeds beter.
Waardering is opgehoogd.

Ligt hij in het verlengde van de vorige plaat?
Een beetje jammer van de cliché hoes, ik vond die van de vorige 2 toch beduidend beter.

Het album is zeker een evolutie van de vorige twee albums. De hoes is inderdaad wat clichematig, maar dat maakt de plaat niet. De coverart in het boekje vind ik daarintegen wel weer mooi. Maar de muziek is hetgeen waar het om draait, en ik vind, dat kwalitiet zich niet verloochend op den duur.. En als je het album een beetje de tijd geeft, zijn de nummers verslavend. Ze blijven in je hoofd hangen. Het zit gewoon echt knap in elkaar. Het duurt even, voordat het album zijn juweeltjes prijsgeeft.. Bij een casual luisterbeurt valt dat niet op. Dit soort albums zijn dan ook vaak de albums, die ook later het meest nog weer in de CD speler komen.

Iets minder dan de voorganger, de melodramatieke sound lijkt hier en daar bijna een doel op zich geworden. Productie is zeer fijn en er zijn nog best aardige songs geschreven.

State of Siege en Beyond Desert Sands zijn fijne nummers.
Ik kan me een beetje in je reactie vinden. Wel vind ik Sonata Arctica op ieder front sterker.