De zoveelste ontdekking van een band waar ik vreemd genoeg nog nooit van had gehoord. The Mountain Goats is vooral John Darnielle, maar het is wel degelijk een band, bestaande uit drie vaste leden (naast Darnielle ook nog Peter Hughes en Jon Wurster) en een handvol anderen, zoals John Vanderslice. En, zoals op hun site te lezen is, “a litany of drummers we stole from our opening bands”.
Op deze pagina heb ik toch al één en ander gelezen over Darnielle, veelal positieve dingen, en dat komt er voor mij deels ook wel uit, vooral op het vlak van de teksten. Die zijn gewoon erg goed, en elk nummer bevat wel een paar uitstekende lines. Muzikaal vind ik het net wat minder interessant, niet elk nummer blijft in m’n hoofd hangen. Wat niet wil zeggen dat dit saaie muziek is. Integendeel, het is dankzij de karakteristieke stem van Darnielle dat er ook nummers zijn die wel blijven hangen. En dat is een zegen, want zoals eerder gezegd, de teksten zijn vaak om van te smullen.
Ik ga niet elk nummer bespreken (dat doe ik al zo vaak in mijn stukjes, even iets anders proberen), ik licht er de (naar mijn mening) beste uit. Zo kunnen we bijvoorbeeld niet om ‘Damn These Vampires’ draaien; een prachtige opener. De suspense zit precies goed in dat nummer, en tekstueel is het ook een pareltje, vooral het refrein: “Crawl till dawn; on my hands and knees; God damn these bite marks; deep in my arteries; crawl till dawn; on my hands and knees; God damn these vampires; for what they’ve done to me”.
Een andere topper is het ingetogen ‘Age of Kings’. De titel doet sprookjesachtig aan, en de muziek eigenlijk ook wel een beetje. Er zit zelfs een georkestreerd stuk in, dat een bepaalde sfeer oproept, zoals in sprookjes. Ook ‘The Autopsy Garland’ is erg goed, met een paar snedige zinnen, zoals “Fat rich men love their twelve-years-olds; Deco cuff links and cognac by the glass”. Daarna is het toch wel eventjes wachten op een volgend nummer dat echt sterk is, het zijn veelal doorsnee nummers, voor mijn gevoel. Of neen, het duo ‘Prowl Great Cain’-‘Sourdoire Valley Song’ vind ik eerlijk gezegd ook erg sterk, en de songs hangen in zekere zin ook wel wat aan elkaar. Het eerste heeft een vrij donkere teint qua tekst, en ik vind het muzikaal gezien ook één van de meest interessante nummers op de plaat. De tegenstelling opgewekte instrumentatie-donkere tekst wordt tegenwoordig erg veel toegepast, maar ik vind het in dit geval origineel en heel goed gedaan, en dat is het voornaamste. Bovendien weet Darnielle als geen ander hoe hij de luisteraar moet benaderen. “Prowl through empty fields, great Cain”. Meer moet ik niet zeggen, zeker?
‘Sourdoire Valley Song’ klinkt wat opgewekter, en gaat over het leven van Neanderthalers (Sourdoire Valley is in Frankrijk, en de grot van La-Chappelle-aux-Saints is daar gelegen, een vindplaats van deze soortgenoot van de homo sapiens. Darnielle bewijst dat hij zijn geschiedenis kent, met de zin “Half a World away from the Olduvai Gorge”. Dat is een gebied in Afrika, dat soms wel eens “the cradle of mankind” genoemd wordt. Vooral de eerste strofe toont een erg accurate beschrijving van de primitieve levensstijl: “Bang the small rocks on the big ones; til the small ones are Sharp and clean; catch something, kill something; new blade cuts real keen”. Nu kan de luisteraar zich afvragen of Darnielle deze levenswijze wil verheerlijken of niet. Er valt iets voor te zeggen, persoonlijk zou ik niet meteen zonder mijn PC en muziekinstallatie etc. kunnen leven, maar dat komt natuurlijk vooral door het feit dat ik die dingen ken. Neanderthalers kenden het niet, en haalden gewoon elke dag het beste uit hun leven.
Dat zijn volgens mij de beste nummers op de plaat, maar dat wil niet zeggen dat de andere nummers zwak zijn. Er staan een paar songs op die ik niet zo geslaagd vind (zo is ‘Estate Sale Sign’ niet meteen mijn ding, en vind ik ‘Outer Scorpion Squadron’ een tikkie saai). Maar overall bekeken is het een meer dan degelijke plaat, met enkele uitschieters, en vooral een lading aan goede songs, en (de sterkhouder van dit album) erg goeie teksten. Tot slot dus nog enkele memorabele fragmenten:
“See that young man, who dwells inside his body like an uninvited guest.” (‘Birth of Serpents’)
“Set your sights on good fortune, concentrate;
Pull down the hammer, try to hold the gun straight” (‘For Charles Bronson’)
3,5 sterren