Stateless - Matilda (2011)

Ik ben er nog niet helemaal over uit. Het klinkt spannend, het is een mooie combinatie van stijlen, mooie stem, I'm on Fire is schitterend, Ariel is bijzonder en toch raakt het me nog niet voldoende om er helemaal van uit mijn bol te gaan.
Misschien moet ik het tijd geven, laten rijpen. Als dat zo is kom ik hier snel terug met een nieuwe mening. Nu blijft het even bij: bijzonder, aardig plaatje dat nog niet voldoende aanslaat maar zeker ook niet slecht of vervelend is.
Wie weet een groeialbum en daar hoop ik stiekem wel op, want de mooie momenten zijn de moeite waard om nog regelmatig terug te horen.

Toen ik Matilda voor het eerst hoorde werd ik onmiddelijk gegrepen. Door die stem, door de mooie productie, de sfeer, alles eigenlijk. Er worden spannende verhalen verteld en ieder nummer is een ontdekkingsreis op zich. En toch snap ik aERo als hij schrijft dat het hem niet onmiddelijk allemaal raakt. Evenwichtig kun je dit album al helemaal niet noemen. Maar wat wil je ook, als je omschreven wordt als: "sounding like Jeff Buckley battling Modeselektor with a twist of Timbaland". Het is geen album zoals het formidabele 21 van Adele dat nagenoeg geen enkel zwak moment kent. Al helemaal niet wat stijl betreft want hoewel het zeker geen ontoegankelijke muziek is, je moet hier wel van houden. En ik hou hier toevallig van. Enorm! Of anders gezegd: ik ben er voor gevallen. Luister in ieder geval naar het prachtige duet met Shara Worden (My Brightest Diamond): I'm on fire, het energieke Ariel of het orchestrale Song for the outsider. Het is één van de meest avontuurlijke albums die ik tot nu toe heb gehoord van 2011. Daarom een 4.5 (wat ik zelden geef).

Ariel is in ieder geval ontzettend tof Geniale clip ook. Maar eens achter dit album aan.

edit: volledig te streamen op de luisterpaal: 3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Geluisterd en ik kan wat archangel hierboven zegt beamen: absoluut een van de avontuurlijkere albums die ik dit jaar heb gehoord. Ontzettend veel stijlen worden hier in de blender gegooid en het resultaat valt misschien nog het beste te typeren als een beetje vreemd maar wel lekker (hoe lekker moet nog blijken van mijn kant). Ariel is ontzettend funky; en het hierboven geprezen I'm on Fire doet me nog het meest denken aan Patrick Watson. Wordt vervolgd.

Heel anders dan dat ik gewend ben van Ninja Tune, maar ik ben positief verrast. Matilda is een goede mix geworden van diverse stijlen die samenkomen en tot een mooi geheel smelten. Elk nummer is van een goed niveau, wat direct ook een nadeel oplevert: er is geen track die er duidelijk uitspringt en het album wat extra's kan geven.

Ik heb dit ontdekt door song van het jaar competitie: waar ariel aan meedeed en ik vond dit echt een heel aanstekelijk nummer.

Wat een leuk plaatje, heel avontuurlijk en veel stijlen door elkaar wat direct ook een heel goed punt is voor dit album. Het maakt dat ik ieder luisterbeurt wel iets anders ontdek, sommige liedjes moeten nog wat groeien hier maar dit is echt wel goed. Nooit gedacht dat ik ooit naar zoiets zou luisteren.

Stem volgt later zal eerst nog wat meer luisteren.

Gaaf gaaf gaaf met die viool bij nummer 9, wow... wat een band, wat is dit?!

Past heerlijk bij het relaxte warm-maar-zachtjes-regenachtig sfeertje van dit moment..