Stay Ahead of the Weather - We Better Get Goin' If We're Gonna (2010)

Stay Ahead of the Weather is een Amerikaanse emo band bestaande uit leden van onder andere Castevet, en ze brengen op midwest emo gebaseerde punkrock met melodische zang. Mede door hun voorgeschiedenis alsook de kwaliteit van de nummers werd dit nogal gehyped (o.a. door punknews). Meer nog, dit werd her en der gelinkt met Snowing's Fuck Your Emotional Bullshit. Ergens wel begrijpelijk: het is de eerste EP van een emo bandje, bestaande uit 5 nummers verdeeld over twaalf minuten en een klets - de vergelijking ligt inderdaad voor de hand. Voeg daar aan toe dat ze nog samen een tour hebben gedaan, en ik ga ze toch ook even naast elkaar leggen.

De zang is enorm verschillend, Evan Weiss is namelijk wel een goede zanger, met een toegankelijke stem die wat doet denken aan Jake Snider van Minus the Bear. Hij maakt hier echt indruk met enkele fantastische hooks die zich al snel in je hoofd vasthaken:

Vaak wordt er wat met versterkende backing vocals gewerkt, en dat is ook geslaagd. We Better Get Going if We Gonna is ook beter geproduceerd. Gitaren klinken lekker vol, wat het punkrockgehalte verhoogt, maar het wel allemaal minder laat sprankelen. Maar een snuifje American Football, wel een flinke scheut Everlong van the Foo Fighters. Het tempo blijft alleszins constant aangenaam hoog; waarbij de korte duur van de EP wel een pluspunt is, zeker omdat de gitaarklank altijd dezelfde blijft. Het kost dan ook even om de nummers goed te leren onderscheiden.

Op instrumentaal vlak is de uitschieter zonder twijfel de drummer. Het te korte No Sleep Till Humboldt bevat een prachtig ratelende drumriff, en ook op uitschieter Impressions & Impressing People brengt hij verfijnde accenten aan in het nochtans vaak brutale spel. Het gitaarspel is relatief hard en hoekig, en het is duidelijk dat ze wel de nodige moeite moeten hebben gestoken om deze nummers in elkaar te knutselen. Enkel Butchering A Back Catalog valt een beetje licht uit, al de rest is top.

Stay Ahead of the Weather is een poppunkband, emo kan je ze geloof ik zelfs noemen. Ze dragen grote brillen en geven hun werken graag lange namen. Precies, je zou ze naast emo ook een stel hipsters kunnen noemen.

Meer dan over labeltjes gaat deze site over muziek. Muziek dient echter beschreven te worden, en dan heb je toch labeltjes nodig. Deze EP doet mij nadenken en twijfelen over labeltjes, het is me namelijk helemaal niet duidelijk wat deze band precies probeert. Proberen ze pakkende poppunk te spelen? In dat geval maken ze er een zootje van. Dit is niet pakkend, te wazig en te ruw voor poppunk. Deze band zou als Singe File kunnen klinken. Maar dat doen ze niet, ze lijken een poging te doen om dieper te klinken.

Helaas lukt dat ook niet echt. De nummers op We Better Get Goin' If We're Gonna zijn in mijn beleving te snel, te oppervlakkig en te makkelijk om echt diep te zijn. Goed, misschien gaat dit langs me heen omdat ik niet naar de teksten luister. Kan zo zijn, ik vind alleen dat een band die vooral uit is op luisteraars die voor de teksten hun platen opzetten beter langzame ballads met akoestische begeleiding kan gaan spelen.

Ondanks het feit dat de muzikanten (vooral de drummer) hoorbaar bekwaam zijn om een paar aardige nummers te spelen, leveren ze hier een behoorlijk besluiteloze prestatie. Vlees noch vis als ik me zo hard mag uitdrukken. Overal aardig, nergens overtuigend.

Stay Ahead Of The Weather, een punkbandje, op het eerste gehoor eentje zoals er al zoveel zijn. Deze EP ben ik gaan beluisteren omdat die werd aangebracht in het Review-topic, en de song die ik als voorbeeld op Youtube had beluisterd, klonk best goed, vind ik. Daarom is deze plaat uit de bus gekomen deze week.

'We Better Get Goin' If We're Gonna' is een degelijke EP, maar meer ook niet. 'Impressions And Impressing People' is wat mij betreft het beste nummer, de andere songs zijn zeker niet rotslecht, maar het weet me niet echt te verrassen, niet te boeien. Gewoon degelijke punkpop.

Catchy is het zeker wel, en met catchy muziek heb je altijd het gevaar van het te gemakkelijke dat om de hoek loert. In dit geval is het een beetje een strijd die in het voordeel noch in het nadeel wordt beslecht; wat ik hoor, wordt duidelijk ingespeeld door mensen die hun instrument beheren (ook de zang valt goed mee), maar ik mis toch wel een beetje passie.

Ik zou niet weten waar ik het mee zou kunnen vergelijken, en daar ga ik ook niet achter zoeken. Degelijk plaatje, dat zeker, maar het weet maar weinig in mij los te maken.

2,5 sterren

Pfff, buitengewoon vermoeiend dit.
Met torenhoge verwachtingen dit album binnengestapt en met even hoge teleurstelling afgezet. Daarnet, pas na een stuk of 3 pogingen, heb ik alle 5 nummers afgeluisterd en snak nu naar iets zonder die vreselijk geforceerde agressie of de irritant standaard punk-zangerstem van Evan Weiss.

Jazeker, de hoekigheid van de gitaarriffjes bekoren hier en daar. En jazeker, de outro's van sommige nummers zijn prima. Maar de vreselijk irritante zanglijntjes met de zwaar matige teksten, plus de voorgenoemde punten doet dat weer teniet. Irritant en meer kan ik er niet van maken.

Een 1.5? Dat is wel erg laag . Waar kwamen de torenhoge verwachtingen precies vandaan?

Ik ga dat gemiddelde maar eens even omhoog krikken. Ik word er een beetje triest van. Dit is namelijk een heerlijke EP. Geweldig gitaargeluid en hele goede drums en de zang is ook heel erg goed. Ik word in tegenstelling tot de 3 users boven mij heel blij van deze EP.

Het is misschien wel punkpop maar dan een stuk steviger. Niet zoals die troep die je op TMF ziet. 4 sterren!

Als ik een album 4* geef, dan mag je gerust van MuMe-hype spreken.