Park - It Won't Snow Where You're Going (2003)

Park is een ondertussen al ter ziele gegane Amerikaanse rockband, die onvervalste emo maken. Songtitels als 'Which Wrist First' en 'Your Latest Victim' laten weinig aan de verbeelding over , maar zoals het album opent: I think I'd be lying if I said I don't enjoy this.

Wat hun een beetje apart zet tegenover bands als Thursday is de rust die er in de nummers zit. En dan heb ik niet alleen over de ballad 'Conversations With Emily'; maar meer over hun algemene sound, al speelt de bas wel bijna steeds slaapverwekkende punkrock chugga-chugga lijntjes tijdens de strofes. De intro van Gasolines Kisses For Everyone is een voorbeeld hiervan, het doet me wat denken aan vroege Brand New met dat leuke gitaarriffje over die nogal droge percussie. En so what als het refrein nogal slijmerig is en de teksten bij momenten tenenkrommen zijn: het is adequaat uitgevoerde, catchy emo. Een typische guilty pleasure dus. Zeker het erg melodische gitaarspel (Fall of Troy op valium of zoiets) en de veelvuldige backing vocals kan ik erg appreciëren. Fijne plaat, ik zet bescheiden in op 3*.