I'm Kingfisher - Arctic (2010)

"In a market place full of similar fare, this might not be enough for it garner greater attention."

Uit een recensie op Music. thedigitalfix.com. Daarmee zegt de recensent niks te veel over de man die in een vorig leven de naam Thomas Denver Jonsson droeg. Dat was commercieel toch een veel aansprekender naam dan I'm Kingfisher zou je zeggen. Ik ben niet bekend met het werk onder de vroegere naam, maar dat gaat op zeker ook niet meer gebeuren. Ik heb dit album en de nog vele malen beroerdere opvolger gedraaid om me vervolgens af te vragen waarom zoveel lulligheid de ether in wordt geslingerd. Het is van die semi gevoelige folk van een artiest die van alle onderdelen van de folk net de verkeerde cliche dingen er uit haalt. Heel geforceerd probeert hij een emotie in de song te leggen die vanwege de gemaakte uitspraak totaal niet overkomt. Bovendien heeft Thomas een vervelende stem en zingen kan hij ook niet heel geweldig. Ik heb ooit besloten geen lagere beoordeling dan 2 sterren te geven, maar na het vreselijke Basko Believes eveneens uit het Hong Kong van de hedendaagse roots en deze nog veel slechtere I'm Kingfisher wordt het lastig aan een minimum van 2 sterren vast te houden. Een voordeel: Je leert je eigen favorieten zo nog beter te waarderen. Af en toe een vervelend stukje muziek brengt de balans weer een beetje terug. "Zo heb elk nadeel zijn voordeel."

Ik weet dat smaken mogen en moeten verschillen, maar bij sommige commentaren heb ik soms wel de twijfel of er wel naar hetzelfde album is geluisterd. Zoals bij dit album.
I'm Kingfisher is de nieuwe naam van Thomas Denver Jonsson. Onder die naam maakte hij zeer bekoorlijke country folk/rock.
Na tien jaar actief geweest te zijn onder de naam van Thomas Denver Johnsson, vond Thomas het welletjes en welk moment is beter geschikt voor een naamwijziging als de release van een nieuw album “Arctic”. Op dit album hij steekt zijn bewondering voor vogels niet onder stoelen of banken door de prachtige ijsvogel uit te kiezen als symbool. Een betere keuze kon hij niet maken, passend bij het ijzige profiel van zijn eerste conceptalbum “Arctic”, dat geïnspireerd is door de verhalen van de harde Poolexpedities en de fauna en flora ter plaatse, die de Noorse wetenschapper - ontdekkingsreiziger Fridtjof Nansen in de negentiende eeuw exploreerde.
Maar de muziek, wat is daar nu anders aan ? De echte country folk is wat losgelaten en daarvoor in de plaats is een indie folk plaat gekomen, met een geheel eigen benadering. Ieder nummer klinkt weer wat anders, waarbij I'm Kingfisher door gedurfde instrumentale begeleiding een geheel eigen koers kiest. En op deze wijze de indie folk weer een stap verder brengt. Je hoort cello, trompetten, soms elektronica, zeer verrassend.
Het is is mede daardoor een ongelooflijk mooi subtiel album geworden wat iedere keer weer verrast. Soms folkie, dan weer wat experimenteler, maar altijd gedragen door de emotionele stem van I'm Kingfisher, soms lijkend op Neil Young. Daar moet je wel tegen kunnen, ik kan me voorstellen dat een enkeling hier door afhaakt.
Het is verder, wel wat afgezaagd, een groeiplaat. Iedere keer hoor je weer iets nieuws.
Voor mij een zeer geslaagd album, ben benieuwd naar de andere werken van deze singer-songwriter uit Zweden.