Johnnie Taylor - Wall to Wall (1986)

Ook na zijn Stax-periode heeft hij een aantal leuke albums gemaakt voor het Malaco-label. Dit vind ik echter wel één van zijn mindere albums. Er wordt afwisseling geboden qua uptempo’s en ballads, maar toch is het niet echt “pakkend”. Daarnaast komt dit album nogal glad geproduceerd over, al is dat te danken aan het feit dat het een soul album uit de jaren tachtig is, en er dus een groot contrast is met de soul uit de jaren zestig en zeventig. Jaren tachtig soul vind ik toch een stuk minder interessant.

Wall to wall (het nummer) is een echte jaren tachtig productie dat, naast soul, ook invloeden van dance (lees: de latere disco) bevat. De nummers die volgen zijn ballads. Hoewel het niet vervelend is om naar te luisteren, zijn het nogal saaie nummers. I’m changing, een nummer over overspel, is weer het eerste uptempo nummer sinds de opener dat wat levendig is. De mooie melodie en het achtergrondkoortje (die overigens wel wat meer op de voorgrond gezet had mogen worden), zorgen ervoor dat dit mijn favoriete nummer is op dit album. Ook het tekstueel ietwat grappige No refund creëert wat meer sfeer op dit album. Qua instrumentatie voelt het zelfs aan als een funk nummer, maar dan wel geheel in - hoe kan het ook anders - jaren tachtig sfeer. Nothing as beautiful as you is de eerste ballad die echt mooi is. Mooie melodie, mooie tekst en een mooi achtergrondkoortje. In ieder geval samen met I’m changing mijn favoriet. De laatste twee nummers (een uptempo en een ballad) zijn wel oké. De afsluiter, het bluesy There’s nothing I wouldn’t do, is zelfs één van de betere nummers.

Over de gehele linie niet leuk genoeg voor een ruime voldoende, toch is het vooral Johnnie’s stem die ik altijd kan waarderen. Zelfs op deze soms matige producties, waardoor dit album niet al te best is.