Zion I & The Grouch - Heroes in the Healing of the Nation (2011)

Ik heb goede hoop dat Zion I met dit album weer de goede kant opgaat. The Grouch is sowieso een erg fijne rapper en de gastartiesten beloven veel goeds.

1e album van deze combinatie was meer dan goed!! Ben dan ook benieuwd naar this one!!

Gastartiesten zien er idd alvast goed uit!

Ben benieuwd. Ga m zo maar eens draaien. Brother Ali is een aankondiger en doet dus geen rhyme..

Moewa, ik vond de vorige beter. Deze is wat softer. Voor mij komt deze plaat niet van de grond.
Een net niet album.

Normaal gezien zou ik een gat in de lucht springen bij dergelijke projecten omdat ik grouch te saai vind om een gans album te luisteren waar ik zion I briljante mcs vind. Maar het laatste zion i album haalt de verwachtingen wel erg omlaag bij mij. Toch ga ik deze zeker checken en hoop ik dat grouch het beste in zion i terug naar boven haalt.

Ai ai dit klinkt echt atomic clock slecht. Weer van die commerciele, electro achtige producties,... mc werk valt beter mee als op atomic clock mede door the grouch. Maar die gezongen refreintjes enz.... nee ik snap niet dat ze die jazzy sound achterwege hebben gelaten de laatste jaren, ze zijn er niet bepaald op vooruit gegaan, true & livin koesteren dan maar zeker? Dit gaat dus voor mij wellicht een onvoldoende worden, tenzij er op het einde van het album nog wat te genieten valt...

Het album begint echt rampzalig, en eindigt op een redelijk niveau. Echt jammer dat Zion I deze kant op is gegaan, want rappen kunnen ze nog wel.

Tegenvaller dit.. Alles is al gezegd... 2011 is tot nu toe een klotejaar op gebied van Hip Hop...

2011 is tot nu toe inderdaad echt ruk. Een stuk minder dan 2010 zelfs. Ik heb pas 2 keer 4* kunnen uitdelen.

Het refrein van It's Goin' Down is trouwens echt totaal niet om aan te horen damn. Verder ook een matig album met een paar lekker nummers en de Grouch heeft altijd een lekkere flow maar beatwise is het allemaal erg matig.

Gewoon een lekker zonnig tussendoortje. De raps zijn aangenaam, beter dan op de voorgaande Zion I projecten, met grote dank aan The Grouch, een voortreffelijk MC. Qua beats is het ook net wat sterker, hoewel het soms toch nog wat fout aandoet door de poppy, electronische invloeden. Zijn ze hiermee op de weg terug? Het begin is in ieder geval gemaakt, nu moet Amp Live nog zijn beste beentje voorzetten. Hij kan het nog wel in ieder geval: Plead the Fifth vind ik behoorlijk hard.

Wat vind jij dan van de track 2, 4 en 5? Zonder die tracks zat ik wel op een dikke 3*

Ik vind nummer 5 juist een van de betere nummers op de plaat. De andere twee tracks vind ik niet al te bijzonder.

5 valt nog wel mee ja, maar 7 is ook een ramp. Ik vind het in elk geval verschrikkelijke nummers. Toen ik zag dat jij hier had gestemd dacht ik meteen dat het wel een 1* of 1,5* zou zijn.

In 2005 brengt het duo Zion I, bestaande uit rapper Zumbi en producer Amp Live, de plaat True & Livin’ uit. Een album met zonnige samples en luchtige raps, waardoor het een exotisch karakter krijgt. Met dank aan enkele eersteklas gastbijdrages van onder meer Aesop Rock, Del the Funky Homosapien en Talib Kweli wist Zion I zich te vestigen binnen de top van de undergroundhiphop. Sinds dit bescheiden succes gaat het, op muzikaal vlak, echter bergafwaarts met de heren. De kwaliteit vermindert per album en de onbevangenheid waarmee het gezelschap in 2005 nog glorieerde is anno 2010 totaal verdwenen. De beats van Amp Live neigen naar foute disco, terwijl Zumbi steeds ongeïnspireerder rapt: typische muziek die het ene oor in en het andere uitgaat.

Met Heroes in the Healing of the Nation, het nieuwe project van Zion I, gaat het weer de goede kant op. Voor een groot deel is dat te danken aan The Grouch, met wie Zion I op het album samenwerkt: vocaal levert het in ieder geval meer plezier op. Zijn lage, opgewekte stemgeluid is een fijne afwisseling met de wat schelle stem van Zumbi. Ook het feit dat beide heren een andere stijl van rappen hebben maakt het geheel aantrekkelijk. Waar Zumbi zoveel mogelijk rijmwoorden in korte zinnen stopt (“My heartbeat speaks, so I keep recording//Ice glacier we scaled the face//I don’t follow your directions, I feel the bass”), rijgt The Grouch op goedgehumeurde wijze volzinnen aan elkaar: “Women support me, men adore me//If they can’t show it they pretend to ignore me” (Victorious People). Daardoor kent elk nummer wel een aantal fraaie tempowisselingen en is er sprake van voldoende variatie.

Toch is Zion I op Heroes in the Healing of the Nation nog niet waar ze moet zijn. Op productioneel gebied is het daarvoor nog te wisselvallig. Waar Amp Live zo nu en dan een mooie sample heeft uitgekozen, zoals het triomferende en vlotte pianoloopje op Victorious People of het sfeervolle orgelgeluid op Plead the Filth, wisselt hij deze af met te aanwezige synthbeats. Dit soort beats wordt ondersteund door gortdroog gedrum dat meteen kan worden geassocieerd met de slechtere dirty south-muziek. Doordat de instrumentatie eentonig wordt en daarbovenop te nadrukkelijk aanwezig is lijkt het alsof de rappers per se moeten worden overstemd.

Het is daarom ook bijzonder jammer dat Amp Live niet continu teruggrijpt naar het type producties dat hij in 2005 nog verzorgde. Op de nummers waar hij zijn oude niveau wel haalt, komt meteen dat fijne, ouderwetse Zion I-geluid bovendrijven. Aangezien Zumbi en The Grouch wel constant bezig zijn, kunnen zij Heroes in the Healing of the Nation naar een hoger plan tillen, zonder dat het een onvergetelijke plaat wordt. Wat dat betreft speelt het mankement van de laatste jaren - de gemakzucht - weer op. Wie heeft het aan het eind van dit jaar nog over Heroes in the Healing of the Nation?


Ook hier te lezen.

Even de video van Healing of the Nation toegevoegd, vond het niet verkeerd klinken, niet super, maar ach. Ik zal eerst het vorige album van deze heren maar beluisteren, heeft een beduidend hoger gemiddelde.