De nieuwe langverwachte Nosferatu. Niet zo goed als z'n
vorige EP maar toch wel leuke nummers.
Sick Of It All en Hope Dissolves stonden een paar maanden geleden al
Masters of Hardcore deeltje 30 en die vond ik ook best leuk moet ik zeggen. De andere tracks werden via livesets bekend.
Sick Of It All is een behoorlijk standaard nummer, maar toch best leuk. Er hadden naar mijn mening wel iets minder vocals in gemogen, maar dat neem ik maar voor lief. De melodie is vrij vrolijk en klinkt ook best goed.
Poop is over het algemeen wat origineler maar die melodie is wel even wennen. De eerste paar keren dat ik het nummer hoorde vond ik het niet best, maar na een stuk of wat luisterbeurten klinkt het nog best leuk en redelijk origineel ook wel. De kicks zijn verder niets bijzonders. Ik had eigenlijk meer van de track verwacht, met Ruffneck als mede-producer. Maar geen slechte track, absoluut niet.
De kicks in Hate On Yourself zijn wel prima. De melodie doet me een beetje denken aan een andere Hardcorenummer waar ik zo niet op kan komen. Afin, deze track is ook prima, maar net als de rest niets bijzonders.
Hope Dissolves is de hardste track. Vocals uit een metalnummer geloof ik aan de stemmen en teksten te horen. Dat vind ik ook gelijk het sterkste punt in de track. Op zich wel een leuk nummer maar ik vond hem vrij snel saai worden. Wel energiek en de kicks vind ik ook best goed voor mainstream Hardcore, maar de rest is allemaal wat flauwtjes.
Allemaal redelijke tracks, maar jammer genoeg niets wat ik echt goed vind, krappe 3.5*