UFO - Headstone (2009)

Eerder werd er onder de titel Headstone een ander album van UFO uitgebracht. Headstone (2009) is op 15 april 1983 opgenomen. Tracks 1 t/m 5 werden in 1983 uitgebracht. De rest werd niet eerder uitgebracht. Het CD-boekje is voorzien van een stamboom van UFO. Jammer dat Electric Phase hier zo kort duurt want het loopt over in het volgende nummer. Het is niet zo dat ik Michael Schenker ten node mis, maar het Schenker-tijdperk leverde (uiteraard) meer klassiekers op dan de periode met Paul Chapman.

Na mijn verhaal bij de oorspronkelijke Headstone nu dat bij de tweede versie, die met de ondertitel Live at Hammersmith 1983. Met dank aan B.Robertson voor zijn heldere uitleg hierboven.

Bij deze cd heb ik een dubbel gevoel: de productie is dik en orde en de band, op dit laatste deel van hun afscheidstournee met bassist Paul Gray, speelt prima.
Jammer is echter dat niet de hele liveset klinkt. Vergelijk het gebodene met de oorspronkelijke setlist en UFO-fans weten wat ik bedoel. Indertijd heb ik op tv bij Rockpalast gezien hoe gitarist Paul Chapman met verve het werk van diens illustere voorganger Michael Schenker vertolkte. Dat had natuurlijk eveneens op deze uitgebreide versie moeten klinken.
Afgezien van Electric Phase klinken namelijk geen nummers uit de jaren Schenker, terwijl in de laatste seconden van track 10, na No Place to Run, wél de aankondiging voor Love to Love klinkt. Slordig van de samenstellers van dit album. Hadden die uitvoeringen erop gestaan, dan hadden we hier heerlijk kunnen discussiëren hoe Chapman zijn rol vervult. Waarschijnlijk klinken daar uitgebreide (jam)versies van de originelen, waar ze het op de cd-tracklist korter houden, op het afsluitende Mystery Train na.

In de bandbiografie 'High Stakes & Dangerous Men' (2013) citeert auteur Neil Daniels zanger Phil Mogg over wat er daarna gebeurde. Pas twintig jaar later deelde Mogg met The Guardian hoe hij uitgeput een werkloosheidsuitkering aanvroeg. De man voor hem in de rij herkende Mogg: “Aren’t you with UFO?’ Toen Mogg hierop beschaamd met ‘ja’ antwoordde, vroeg deze wat hij daar deed. Mogg: “Hetzelfde als jij. Ik heb wat geld nodig.”
Na veertien jaar bikkelen en feesten was de kas leeg, mede omdat de band was geconfronteerd met rekeningen voor de studiokosten, die niet door de platenmaatschappij maar door hen bleken te moeten worden betaald. Daar kwam bij dat veel geld aan genotsmiddelen was opgegaan en kennelijk waren de auteursinkomsten onvoldoende om van te leven. UFO en vooral Mogg waren “rock bottom”.

Meer post-UFO volgens de biografie: het drietal Chapman-Parker-Carter begon een nieuwe band en nam een demo op, ingezongen door Chapman. Als zanger werd vervolgens Robin Zander van Cheap Trick benaderd, maar de groep kwam niet van de grond.
Hierop stapte Carter over naar de band van Gary Moore, Chapman vertrok naar Florida om zich na twee mislukte bandpogingen eind 1983 aan te sluiten bij Waysted, de band van ex-UFO-bassist Pete Way. Drummer van het eerste uur Andy Parker tenslotte keerde terug naar zijn huis in Californië waar hij het kort met de groep Scarlett probeerde, gevolgd door een verblijf in 1984-'85 bij Waysted. Hierna keerde hij terug naar de Verenigde Staten, waar hij behalve in een tweetal groepen druk was met een familiebedrijf in de bouw. Gelukkig zou Mogg begin 1984 besluiten UFO nieuw leven in te blazen.

Deze editie van Headstone is een magere acht waard, waar minimaal een negen kunnen staan. Jammer van de incomplete setlist.

Deze toch aangeschaft (op cd) en zoals meestal gaat de waardering dan omhoog. Ten eerste omdat die Paul Chapman zo ontzettend goed gitaar speelt, ten tweede omdat dit de enige liveregistratie van de post-Schenkerjaren is waarop eens volle aandacht is voor de composities zonder hem.
De liveset laat horen hoe goed het materiaal ook zonder de geijkte klassiekers is. Als deze nummers slechts B-materiaal waren, hoe kan het dan dat ik er zo enthousiast van word? Zelfs de saxsolo in Lonely Heart die ook bij dit optreden in de Hammersmith werd gespeeld, maakt vrolijk, terwijl ik daar normaal niet zo van ben.

Met bovendien een nuttig cd-boekje, waarin onder meer wordt verteld dat Mogg ná het desastreuze concert in Athene in het ziekenhuis belandde, een foto van een krantenbericht met de titel 'UFO crashlanding confirmed' en een foto van een recensie van de oorspronkelijke dubbelelpee Headstones met de titel Grave consequences.

De albums van UFO uit de periode Chapman mogen er zijn. Ook dit UFO vloog in grootse stijl. Ik verhoog mijn score naar een volle 9, al blijft het slordig dat je wel de aankondiging voor Love to Love hoort, maar dat het nummer ontbreekt.