Dana Fuchs - Love to Beg (2011)

Mmmraaauww....prrrr...mooie dame om te zien en horen... Combi van Etheridge en Joplin. Ben benieuwd of het de pit het hele album blijft hangen....eventuele woordgrapjes op haar naam...zal ik maar aan mij voorbij laten gaan.

Beluisterd en toch wel wat te licht bevonden. Haar stem is wel erg prominent aanwezig...maar dan meer in de zin van hoor toch eens die groffe korrel in mijn stem. Daar is ook niets mis mee, maar de muzikale back up, klinkt bij vlagen toch wel heel standaard. Het best klinkt ze m.i. als ze op de Hiatt tour gaat. Omdat daar de melodie i.c.m. het wat laidback sfeertje prima aansluit bij haar stem. Het rockbitch is meer dertien in een dozijn en daar springt ze niet bovenuit.

Het pakt op de 1 of andere manier niet. Maar misschien nog een paar keer luisteren. Voorlopig niet meer dan een 2.5

Ik vind dit toch een fijn, bij tijd en wijle, lekker rauw album, vooral geworteld in de blues (rock) en soms een tintje soul erbij.