Blackthorne - Afterlife (1993)

Hard pounding hard rock album van ex-balance gitarist Bob Kulick. In dit project mag power vocalist ( of schreeuwlelijk, whatever you prefer) Graham Bonnet ( ex rainbow, msg, alcatrazz) ook een duit in het zakje doen. En eigenlijk past hij er wel bij. Vanaf het eerste nummer from the cradle to the grave is al gelijk duidelijk wat de bedoeling is. Alles op volle kracht vooruit. Bob zelf soleert wat minder zoals hij op het Skull album deed, maar laat regelmatig zijn klasse nog horen ( over and over). Rainbow's All night long wordt nog eens dunnetjes overgedaan maar de highlights zijn de opener en we won't be forgotten.
Voor als je zin hebt om nog met je hoofd te schudden zoals op Quiet Riot for old times sake.

Heb 'em net even beluisterd. De laatste keer was ver voor het millenium. Ik snap het wel waarom.
Dit is geen hapklare prak.
Die Bonnet heeft z'n tijd toch wel gehad, hoor. Jammer weliswaar, maar het lag in de verwachtingen. Muzikaal is dik in orde, dat wel, maar die "zang". Het lijkt af en toe wel een bevalling.
Gek genoeg liggen de betere nummers later op de cd. Vanaf track 5 is wel te doen
Of is dat gewenning??

Als een bevalling
Dat het muzikaal wel snor zit klopt wel. Bob kulick en frankie banali speelden het jaar ervoor nog op WASP's Crimson Idol. Orginaliteit echter..mwa.
op Skull - No bones about it (1991) vind ik Bob Kulick beter uit de verf komen vooral in het gitaarduel met broertje Bruce ( die van Kiss) op de song Guitar Commando.