Robot Koch and John Robinson - Robot Robinson (2011)

Juist hier kijk ik wel even naar uit!
8 Tracks is wel redelijk aan de lage kant maar ben benieuwd.
De snippets klonken al lekker.

Mee eens!

Klinkt heel lekker dit!

Ik ben hier meer dan benieuwd naar. JR is voor mij wel een rapper met heel veel kwaliteit.

Snippets. Best wel hard.

Jah klopt, kende ik al wel. Je ziet mijn reactie ook nog staan haha XD
"This is sick as hell!"

Godsamme... sorry voor het vloeken maar ik word echt boos dat PMC veel dingen niet op CD uitbrengt...

Edit: ik schaam me, heb snel even de t achter mijn word weggehaald...

Sun Ra klinkt alvast erg goed.

Mee eens! Ik ben zo blij dat dit WEL uitkomt op CD, in tegenstelling tot veel PMC releases...

Snippets klinken dope, net zoals Sun Ra, hier heb ik zin in!

Hij is uit als het goed is, maar waar kan je hem kopen, ik heb wat gegoogled maar vind niks..

Vinyl en CD

Thx, kan je hem ook digitaal kopen trouwens? Luister namelijk vrij veel op de mp3..

Bezoek één van de twee pagina's en lees..
edit: nu pas op de links geklikt, die naar allemaal andere albums verwijzen
Stuur eens een mailtje naar Project Mooncircle zou ik zeggen want op deze manier gaan ze sowieso niks verkopen.

edit: Oke , dat kan ik wel eventjes gaan doen inderdaad.

video van smorgasbord is ook al gereleased.
YouTube - Robot Koch And John Robinson "Smorgasbord" Video (Robot Robinson - Project: Mooncircle, 2011)
Vind de video zelf niet zo super, projectmooncircle kennende kunnen ze veel artistieker.

Het nummer is gelukkig wel goed, hij bevalt me nu eigenlijk al beter dan Sun Ra.

Mee eens, heb de video even toegevoegd, je verwacht ook iets veel artistiekers bij deze muziek. (Ken verder geen PMC video's)

Track is wel heel vet.

Shit is aan! Geweldige track!

Hebben deze heren na afloop van dit album gedacht: 'goh, wat zijn wij een fijn duo.'? Ik kan het me niet voorstellen. Robot Kock produceert vrij aardig op deze plaat, maar zijn electronische beats passen totaal niet bij de raps van John Robinson. Nou is laatstgenoemde ook wel een bijzonder matig mc, maar op dit soort moderne beats komt hij zo mogelijk nog slechter over. Een erg saaie flow heeft hij en zijn lyrics stellen nu eenmaal niet al te veel voor. Nee, dit album van Project: Mooncircle vind ik maar matig hoor.

Rob is weer lekker negatief. Hoe kan je zo leven met al die negativiteit. Vroeger was je zo een positief mens. Nu zeik je elke plaat af.

Maar goed zo slecht is dit absoluut niet. En ja John R. moet je liggen maar ik vind het een meer dan prima MC. Deze krijgt dus ook een 3.5 van mij. Beats zijn dik in orde John R. ook. Net niet genoeg voor een 4 maar wel een dikke voldoende.

Helemaal mee eens Rene, ik vind dit ook wel tof.
Rob kan dit natuurlijk gewoon een 2 vinden, dat is zijn mening.

Ik zit zoooo erg te twijfelen of ik deze nu moet halen of niet. Ik wil graag wat meer Project Mooncircle in de kast hebben, maar veel komt niet op CD uit... (bv. Long arm)

Mwa van wat ik gehoord heeft, moet ik rob gelijk deels gelijk geven. Ik vind het ook niet zo bijzonder, maar het is gewoon mijn ding niet, die elektronische beats. John robinson ken ik niet zo heel goed, maar op de tracks die ik van dit album al hoorde en op eerder werk, vind ik hem zeker geen matig mc. Ik vind net de beats minder dus denk niet dat ik dit album vaak ga beluisteren maar geen 2 of iets dergelijk van mijn kant, ik kan hier niet echt objectief over oordelen omdat ik het geen leuke stijl van produceren vind.

Hoort deze plaat met zijn 26 minuten eigenlijk niet als een EP op deze site te staan?

Zolang het niet wordt aangekondigd als een EP is het geen EP.

Ik ga deze zeker kopen... Deze komt wel op cd..

Vind de tracks toch redelijk solide, het is allemaal niet te geweldig maar een onvoldoende is dit niet waard.
Vond het gek genoeg in de snippet list beter klinken.

Het is niet voor de eerste keer dat John Robinson met een veelbelovende producer zijn krachten bundelt. De ervaren MC werkte op vorige albums onder anderen met artiesten als DOOM, Jneiro Jarel en Flying Lotus samen, en heeft met Robot Koch één van de betere nieuwkomers in de hiphopscene onder zijn label Project: Mooncircle weten te strikken. Koch is een Duitse producer die na verschillende samenwerkingen en soloprojecten voor het eerst met een rapper collaboreert.

Opvallend genoeg is het niet de rapper die de hoofdrol opeist, maar deze Robot Koch zelf. Het is lastig om de beats van de producer te omschrijven, want hij toont namelijk aan meerdere soorten beats te kunnen produceren. De instrumentaties worden allemaal bedekt door een laag electro-invloeden, en de producer schroomt niet om met zijn beats op de voorgrond te treden. Moeiteloos geeft Robot Koch het album een futuristische sfeer mee, waar onder andere kort gechopte voicesamples, vreemde bliepjes en diep gelaagde drums voorbeelden zijn van het geluidspalet dat hij op Robot Robinson laat horen. Zelfs de clubinvloeden op de single in het refrein Smorgasbord pakken goed uit, en klinken eerder catchy dan geforceerd.

Toch zit er een groot nadeel aan de producties. Ze zijn zo aanwezig dat ze John Robinson vaak naar de achtergrond verwijzen. Robinson is namelijk typisch een MC die je op meer traditionele hiphopbeats wilt horen, waar hij op kale beats de ruimte krijgt om uit te blinken. Niet geheel toevallig lukt dat op Robot Robinson slechts op de rustige beats. Teleurstellend, want waar je eerst twijfels hebt of het album niet te kort duurt (slechts 28 minuten), is die lengte achteraf een juiste keuze geweest. Het voorkomt dat het te langdradig wordt, iets wat misschien ook had kunnen worden opgelost door meer gastartiesten voor het album uit te nodigen, ondanks dat John Robsinon absoluut geen slechte MC is. Niet voor niets wordt de rapper vergeleken met (MF) DOOM; zowel qua stemgeluid als abstracte woordkeuzes lijkt Robinson veel op het gemaskerde fenomeen. Toch mist hij het tikkeltje genialiteit wat DOOM wel heeft.

En dat is geen schande, maar vooral bij drukkere producties als Sun Ra wordt hij ondergesneeuwd door de vele toeters en bellen die Robot Koch ten gehore brengt. Hierdoor is het de vraag of hij echt wel iets aan het geheel toevoegt. Dat is de schaduwzijde die over Robot Robinson blijft hangen. Het is al met al een erg vreemde plaat: vermakelijk, sterk bij vlagen en beide heren doen hun werk verdienstelijk, om uiteindelijk slechts tot de conclusie te komen dat dit misschien wel het maximale lijkt te zijn wat er uit de samenwerking valt te halen, gezien de korte speelduur. Het is te hopen dat beiden heren tot dezelfde conclusie zijn gekomen, want hoewel Robot Robinson een degelijke plaat is geworden, kunnen zowel John Robinson en Robot Koch meer toevoegen aan het opkomende label dan wat ze samen laten horen.


Hiero ook te lezen.

Ben het wel met je eens, kebabbie!
Ik denk trouwens dat één of twee nummers meer en enkele gastartiesten dit project echt een stuk interessanter hadden kunnen maken.

Ik heb trouwens wel erg veel respect voor beide artiesten om beide buiten hun comfort-zone te stappen en meteen in het diepe te springen. Niet eerst een samenwerking op één nummer, maar meteen een album.

@Rene, deze IS al op CD volgens mij...

Ja klopt heb hem zelfs al binnen.

Ah jah, ik zie ook nu pas dat ik gereageerd heb op een best oude post xD

John Robinson klinkt in het begin wel vet als rapper, maar naarmate het album vordert vind ik hem wat saai en eentonig worden. Zijn stemgeluid wordt ook nog eens wat vervelend. Daarbij komt nog eens dat de producties van Robot Koch hem vaak overstemmen. De beats zijn net als de raps vrij constant, alleen dan in de positieve zin. Ik vind Robot Koch veel beter uit de verf komen op zo'n album dan op een instrumentaal album. Hier moet hij toch binnen bepaalde grenzen blijven en dat houdt zijn muziek, voor althans, interessant en goed beluisterbaar. De beats klinken futuristisch en robotachtig, wat goed bij het thema past. Dat hij daarmee de rapper overstemd vind ik hier niet zo erg. De beats zijn vet en de stem van John Robinson zorgt voor het beetje variatie dat die beats nodig hebben. Jammer dat John Robinson niet de hele tijd overstemd wordt, dan zou het cijfer misschien wel hoger zijn geweest. Of als John Robinson wat overtuigender had geklonken... 3,5*

Leuk dat ik eerst zo aan het zeuren was op het gebrek aan CD-releases van PMC, en ik nu deze aan het beluisteren ben op vinyl...

Achja, kon ik ook niet weten =]

Als John betere teksten had gehad, had dit een 4 kunnen zijn.