‘Comin’ back for more’ laat een andere William Bell horen dan dat we kennen tijdens zijn Stax-periode. Southern soul werd verruild voor een stijl dat haast easy listening in combinatie met soul te noemen is, of anders het richting mellow soul genre. De productie nam hij in eigen handen op dit album, en het eindresultaat mag er zeker zijn. Aan de hand van de titels zou je wellicht denken dat het weer hetzelfde verhaal is als anders, maar toch is dat niet geheel waar. ‘Tryin to love two’ gaat namelijk niet alleen over het hebben van een affaire met twee vrouwen, maar vooral over de gevolgen (dat je uiteindelijk alleen zult eindigen).Het mooie is dat er tekstueel tevens een soort van psychologisch verhaal achter zit. "It started out had lots of fun/ But now it's got me on the run/ This jumping in and out of bed/ Keeps messing with my head."
In het nummer ‘If sex was all we had’ geeft William alleen daaraan geen genoegen te nemen. Hij wil meer, hij wil liefde, passie en hartstocht. ”If sex was all we had, (girl) it would make me so sad.” Daarnaast is zijn klassieker ‘You don’t miss your water’ in een nieuw jasje gestoken. Het risico lijkt me groot als je je bekendste klassieker opnieuw opneemt, het kan immers ook verkeerd uitpakken, maar ik vind deze versie erg mooi( al prefereer ik het origineel boven deze). ‘You’ve really got a hold on me’ is een cover van Smokey Robinson, en ikzelf vind deze versie mooier en beter dan het origineel! Leuk en grappig is het funky ‘Malnutrition’ (“ondervoeding”), waarin hij bezingt dat hij smacht naar de liefde van een bepaalde dame, want hij kan niet functioneren zonder haar (liefde). ‘Just another way to feel’ is een track met zo’n heerlijke jazzy groove, waarin je haast in trance raakt tijdens het beluisteren. De chille vibe van dat nummer is heerlijk!
Naar mijn mening een erg leuk album van William Bell. Weliswaar in een behoorlijk andere (soul)stijl dan zijn albums voor Stax, maar zonder eigenheid te hebben verloochtend. Ieder nummer is leuk en teksten zijn bij vlagen zeer origineel en anders dan teksten met het zelfde onderwerp uit de jaren ’70. Dat maakt ‘Comin’ back for more’ een prachtig album dat ongetwijfeld tussen al het disco-geweld in 1977 veel te weinig opviel vanwege zijn relaxte karakter. Jammer dat dit album tamelijk onbekend is.