The Monkees - Daydream Believer and Other Hits (1998)

Leuke verzamelaar. Er mist een hoop, terwijl er makkelijk meer op had kunnen staan, maar aan de andere kant is het nu een geschikte cd die je uit de kast grijpt als kort en sfeervol tussendoortje. Ik had 'm voor een euro bij FRS gekocht, dus dan valt er sowieso weinig te klagen.

Soms wat flauw, maar wel degelijk gemaakt.

Niet alleen een leuke, maar ook een vreemde verzamelaar. De beginperiode (1966) ontbreekt. De chronologie ontbreekt volkomen. Vooral veel singles uit de nadagen. D.W. Washburn was de eerste single die in september 1968 de top 20 mistte. Er was ook een versie uit van The Coasters. Waarschijnlijk hebben beide singles van elkaar te lijden gehad. Verder best wel interessante tracks als Tapioca Tundra en Valleri, maar ook een typische Davy Jones B-kant draak It's Nice To Be With You. Good Clean Fun is een merkwaardige keuze, want geen single. Het nummer stamt uit 1969, tegen die tijd was Peter Tork al vertrokken. Oh My My was in 1970 een single, The Monkees was toen gereduceerd tot een duo. De grap ging toen in de burelen van de platenmaatschappij dat men verwachtte dat het laatst overblijvende lid zou gaan optreden als The Monkee.
Het laatste nummer, You Can't Tie A Mustang Down, is een beetje een mysterie voor mij persoonlijk. Ik ken elk Monkees album en heb heel wat verzamelaars gehoord maar dit nummer ken ik niet. Als ik 'm voor € 1,- bij de FRS had zien liggen zoals Stijn_Slayer dan had ik de CD alleen al voor dat nummer gekocht, gewoon om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen.

nlkink "You Can't Tie a Mustang Down" staat ook op de heruitgave (2CD) van "Headquarters", stamt dus uit die periode. Het is een nummer van de hand van Jeff Barry.

Dit is inderdaad een vreemde verzameling weer, 10 nummers slechts, en een aantal zeer willekeurige keuzes. Ik vraag me altijd af hoe zoiets in z'n werk gaat, wie kiest die nummers uit (of is het letterlijk natte vinger werk?).

Poles Apart schreef:



Dank voor de toelichting, Poles Apart. Dat maakt deze verzamelaar eigenlijk nog wat merkwaardiger. Ik heb nooit de moeite gedaan om mijn Rhino remasters uit de mid negentiger jaren te vervangen omdat die allemaal gedaan waren door Monkees adept Andrew Sandoval.
Deze verzamelaar heeft ook m.i. de meest lelijke hoes van een Rhino release ooit. Onkarakteristiek voor dat label durf ik zelfs te zeggen. En de selectie van de nummers dus ook. Misschien zitten er liner notes bij de collectie die meer duidelijkheid scheppen, Stijn_Slayer?
Naschrift: Heb zojuist You Can't Tie A Mustang Down beluisterd op YT. Een typisch Davy Jones vehicle. Ik hou het dus toch maar op mijn oude vertrouwde remaster uit 1995.