Tom Paxton - Morning Again (1967)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Elektra
-
Jennifer's Rabbit (1:28)
-
Mr. Blue (2:28)
-
Victoria Dines Alone (3:01)
-
The Hooker (3:21)
-
So Much for Winning (6:48)
-
Talking Vietnam Pot Luck Blues (2:50)
-
Clarissa Jones (3:39)
-
Morning Again (3:41)
-
A Thousand Years (3:42)
-
Now That I've Taken My Life (3:30)
2
geplaatst: 29 december 2025, 02:51 uur
het vierde reguliere solo album van Tom Paxton. na een 3-tal prachtige merendeels akoestische folk albums is dit een flinke stijlbreuk met die 3 voorgaande albums. het instrumentarium is uitgebreid met o.a. een ritmesectie, blazers/strijkers, cello en toetsen.
het a-capella gezongen kinderliedje "Jennifer's Rabbit" maakt weinig indruk. ook liedjes als het melige "Mr. Blue", "The Hooker" en "Clarissa Jones" ontbreken een sterke melodie, met als dieptepunt de rommelige afsluiter "Now That I've Taken My Life" dat alle kanten opschiet.
slechts een 3-tal hoogtepunten met de lieflijke ballad "Victoria Dines Alone", het weemoedige "So Much for Winning" en de sterke melodie van het folky "Morning Again", dat niet had misstaan op zijn eerdere albums.
van de 2 anti-oorlogsliedjes is het folky "Talking Vietnam Pot Luck Blues" niet onaardig. daarentegen is "A Thousand Years" een muzikale mispeer.
op dit album speelden een 3-tal muzikanten van de psych folk/rock 60's band Earth Opera mee, t.w. David Grisman (mandocello), John Nagy (bass) en Paul Dillon (drums). singer/songwriter Peter Rowan was destijds ook lid van deze band. daarnaast leverden o.a. jazz bassist Herbert Brown en Paul Harris (toetsen) die later meespeelde op het Stephen Stills "Manassas" album (1972) bijdragen aan dit teleurstellende, wisselvallige album met helaas weinig memorabele liedjes.
Album werd geproduceerd door Peter K. Siegel
(All songs composed by Tom Paxton)
het a-capella gezongen kinderliedje "Jennifer's Rabbit" maakt weinig indruk. ook liedjes als het melige "Mr. Blue", "The Hooker" en "Clarissa Jones" ontbreken een sterke melodie, met als dieptepunt de rommelige afsluiter "Now That I've Taken My Life" dat alle kanten opschiet.
slechts een 3-tal hoogtepunten met de lieflijke ballad "Victoria Dines Alone", het weemoedige "So Much for Winning" en de sterke melodie van het folky "Morning Again", dat niet had misstaan op zijn eerdere albums.
van de 2 anti-oorlogsliedjes is het folky "Talking Vietnam Pot Luck Blues" niet onaardig. daarentegen is "A Thousand Years" een muzikale mispeer.
op dit album speelden een 3-tal muzikanten van de psych folk/rock 60's band Earth Opera mee, t.w. David Grisman (mandocello), John Nagy (bass) en Paul Dillon (drums). singer/songwriter Peter Rowan was destijds ook lid van deze band. daarnaast leverden o.a. jazz bassist Herbert Brown en Paul Harris (toetsen) die later meespeelde op het Stephen Stills "Manassas" album (1972) bijdragen aan dit teleurstellende, wisselvallige album met helaas weinig memorabele liedjes.
Album werd geproduceerd door Peter K. Siegel
(All songs composed by Tom Paxton)
* denotes required fields.
* denotes required fields.