Austra - Feel It Break (2011)

Ik had gehoopt dat de rest van het album meer in het verlengde van "Beat and the Pulse" zou zijn, maar desalniettemin een sterk debuut. Interessante aanpak van klassieke zang met gothic-invloeden, die vooral in "Spellwork" goed naar voren komen.

Een redelijk gevarieerde plaat, waarin het geluid van een Depeche Mode o.a. uit de jaren tachtig i.c.m. hoge zang een onderhoudend geheel weet te realiseren. Mooie hoes ook.

Wow! Prachtig album! Zeker en vast mijn ontdekking van de maand. Met voorsprong.

Ik vind hier ook wel heel veel invloeden van The Knife in terug. Fans van The Knife moeten dit zeker eens checken! Echt de moeite waard.

Voorlopig ga ik met een 4* beginnen, naar mijn gevoel een beetje conservatief, maar ik wil de euforie niet meteen laten spreken. Later zien we wel. Dit zou wel eens vlug meer kunnen worden.

Hoe meer ik het luister, hoe beter het wordt. "The Villain" bijvoorbeeld is geweldig, wat een sfeer...


Mee eens, maar waar The Knife naast de geweldige stem van Karin ook uitblinkt in originaliteit in de muziek zelf, mis ik dat hier nog wel een beetje. Het klinkt allemaal wat stoffig en eentonig, met simpele drumcomputers (of iets dergelijks). Maar dat neemt niet weg dat dit een geweldig album is!

Ik geef je volledig gelijk. En: geweldige top-10 heb je!

Na dit album gehoord te hebben zou ik Austra wel graag eens live zien. Alleen ziet het er niet naar uit dat ze op korte termijn in de buurt gaan komen...

Hmm... lastig. Aan de ene kant vind ik het wel een aantrekkelijk, leuk album, maar het pakt me nog niet helemaal. Voor nu zou ik een 3,5 geven, maar ik denk dat het nog wat gaat groeien. Zeker niet verkeerd in ieder geval.

Zeker een groeier! Na enigszins teleurgesteld zijn dat het niet allemaal 'Beat and the Pulse' was dendert alsnog mijn top10 van dit jaar binnen. 'The Noise' en 'Lose It' zijn zeker zo mooi. Fans van Karin Dreijer (Fever Ray, The Knife, Royksopp, en waarschijnlijk nog wel meer) moeten dit inderdaad proberen! Dit album verdient meer aandacht.

Na het horen van Lose It en Beat and the Pulse was mijn aandacht gewekt. Vooral die laatste vond ik waanzinnig goed. Maar vergeet Beat and the Pulse
Spellwork, The Choke, The Villain en The Noise zijn de echte juweeltjes hier, met een meer dan waardig slotstuk, The Beast, wat erg naar het klassieke genre neigt, maar o zo fijn, geraffineerd en sereen.
Al met al het beste album van 2011 tot nog toe. Voorlopig de ruim 4* meer dan waard en zit dicht tegen de 4,5* aan. Nog even wat vaker beluisteren dan maar.

Had het dansende zusje van Florence + The Machine kunnen zijn! Klinkt in ieder geval mooi genoeg om morgen op tijd te zijn voor hun voorprogramma van Arcade Fire!

Eerlijk gezegd: ik luister het album nu al een paar maanden op regelmatige basis en het begint zeker niet te vervelen. Integendeel. Het heeft een mooi plaatsje ingenomen in mijn lijst van favoriete albums.

Wat ik eerder voorspelde gaat dan ook uitkomen. Ik ga mijn score verhogen van 4 naar 4,5. Dat is echt wel mijn maximum. Een 5 behoort voor mij niet tot de mogelijkheden omdat er hier en daar toch een tikkeltje originaliteit ontbreekt. En hoe je het draait of keert: Silent Shout van The Knife blijft beter.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat het een zeer sterk album is (zoals reeds eerder gezegd hier). Voor mij is dit het beste album van '11 en ik denk niet dat dat op die twee resterende maanden nog gaat veranderen.

Straf spul!

Uitstekend debuut van deze Canadese band die mij en mede ook door de voortreffelijke stem van Katie Stelmanis onmiddellijk deed denken aan de hoogtijdagen van de new wave van de beginjaren tachtig. Vandaag heb ik dit album voor de derde keer beluisterd en ik heb er geen enkel zwak nummer op kunnen ontdekken. Vooral het nummer "Lose it" is een juweeltje. Ik hoorde dit nummer voor het eerst op Pinguin Radio wat voor mij de aanleiding was dit hele album maar eens te gaan beluisteren. Bij mijn eerste luisterbeurt was ik al verkocht. Voor mij is "Feel it Break" het beste album dat ik dit jaar gehoord heb en die ik daarom ook met hoogste cijfer meen te moeten waarderen.

5,0*

Zeer fijn album met een behoorlijke dosis jaren '80 saus. Doet me soms een beetje aan Ladytron denken ook al verschilt Austra er behoorlijk van en het zou het alternatieve zusje kunnen zijn van Marina & the Diamonds.

Dit album klinkt een beetje als Depeche Mode, maar dan met Lisa Gerrard(Dead Can Dance) op zang. Toch zekers een erg prettig album.

Hoge scores, ook bij users met vergelijkbare smaak: dit gaat een leuk electropopalbum worden! Nee dus. De vergelijking met Depeche Mode had een waarschuwing moeten zijn, want ook hier gaan de deuntjes en de zang me te snel vervelen. Jammer.

Voor 47 minuten is de stem van Katie Stelmanis net even te eentonig. Maar voor af en toe een nummertje werkt het wonderwel uitstekend. Voornamelijk de eerste helft van de plaat is van prima kwaliteit met het aanstekelijke Lose It als hoogtepunt.

Dat vorige bericht moet ik toch enigszins op terug komen. Stelmanis heeft meer in haar mars dan ik na de eerste luisterbeurt had gedacht. Haar stem als een melodie, in het verlengde van de synths, heerlijk! De eerste 4 nummers blijven verreweg het beste, hoewel Shoot the Water ook oproept tot huppelen. Heel erg fijn

Erg fijn album, alleen verbaast het me dan weer dat veel mensen 'Beat and the Pulse' zo goed vinden, terwijl ik dat juist een van de minder nummers vind (te monotoon, weinig melodie). Maar goed, smaken verschllen natuurlijk.
Voorlopig een 3,5

Gezien als voorprogramma van Arcade Fire, hoewel dat optreden indruk op mij heeft gemaakt, kon het mij niet de gehele tijdsduur boeien. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor dit album. Een aantal nummers lijkt iets teveel op elkaar. Niettemin een zeer interessant debuut, waarbij ik vooral benieuwd ben naar het volgende werk van Austra. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat zij nog een keer iets maken zoals dit eerste album.

Dit was een tip van Inquestos, n.a.v. het 2012-topic. Een aantal usual suspects is hierboven al genoemd, maar daar kan ik me slechts deels in vinden: synths klinken een beetje als de synths van Depeche Mode (m.n. de Oberheim), maar zang is duidelijk anders: goede zangeres met veel kracht in haar stem en daar ligt een verwantschap met Zola Jesus (solo en met M83), Florence (van Florence & The Machine), maar dit is beduidend minder gothic en onheilspellend dan Zola en minder lyrische rock dan Flo - moest om een af andere reden qua zang ook denken aan Loreena McKennitt.

Ladytron is beduidend 'kouder' en afstandelijker, over het gehele genomen is de bij dit Austra 80's-invloed niet zo sterk als door sommigen aangestipt.
In eerste instantie luistert het heel prettig weg en ben je geneigd te denken dat het niet écht een blijver is, maar i.t.t. bijv. Little Boots (gaat vrij snel vervelen) en La Roux (meer electro, maar een irritante schelle stem) blijft het album ook na een tiental malen draaien vlot overeind. Daarom 3,5 *

Van dit album bestaat ook een 'Deluxe edition', waar een bonus CD aan toegevoegd is met een remix, B-sides en covers.
De nummer op deze CD zijn:

1. Indentity (5:03)
2. Young and Gay (3:31)
3. Energy (3:59)
4. Believe Me (3:29)
5. Trip (3:15)
6. Pianix (2:33)
7. Woodstock (3.23)
8. Crying (2:47)
9. Beat and the Pulse (M. Shawn Crahan [clown from Slipknot] Motion Remix) (7:13)

Totale speelduur: 35:13

Deze bonus-CD is zeker de moeite waard voor de 'echte Austra-liefhebber', (met name de nummers 1 t/m 6, de remix van 'Beat and pulse' had van mij niet gehoeven, de originele-versie is vele malen beter.)

Wat blijft dit toch een geweldig album! Niet kapot te draaien! Ik kijk dan ook erg uit naar haar komende nieuwe worp!

Wat een prachtige stem. Doet me wat denken aan Annie Haslam.

Ben benieuwd of anderen ook die herkenning hebben.

Synthklanken, en ook de drums klinken sterk en lekker retro. Veel herhaling, wat het ook lekker dansbaar maakt. Dikke basjes ook.

Erg fijn album. Mooie stem en strakke composities. Ik heb vorig jaar door het HiRUDiN voor het eerst van Astra gehoord. Ook dat vind ik een sterk album. Dit album scoort beter op MuMe en heeft ook veel meer stemmen dan de opvolgers. Ik ben wel van plan ook de tussenliggende albums nog te beluisteren.
De stem doet inderdaad soms wat denken aan Annie Haslam van Renaissance zoals in het vorige bericht is geschreven. Een van de bands uit mijn artiesten top 10!
De nummers op de bonus CD vind ik iets minder van kwaliteit.
4*