Clepsydra - More Grains of Sand (1994)

Zouteloze cliché-neoprog. In het begin nog pakkend, maar het weet geen album lang te boeien. Het lukt de band hardnekkig niet om een eigen geluid te krijgen (tja... fans van Marillion-met-Fish-klonen, check deze!) en de zang is, zelfs voor een symfoband, wel van erg magere kwaliteit. Songs die er niettemin nog wat uitspringen: Moonshine on heights, The river in your eyes. 2½*

Ik ken deze plaat weliswaar niet, maar bij de laatste Clepsydra-plaat, Alone, hebben ze toch een duidelijk ander geluid dan Marillion(met Fish). De zang heeft wel een erg sterk accent maar vind ik bepaald niet zwak. Het geeft de muziek iets mysterisch als je het mij vraagt.

Maargoed ik heb al vaker gehoord dat Clepsydra op elke plaat groeide dus wat dat betreft geloof ik het gelijk dat deze niet zo geweldig is..

De zang is helemaal niet van magere kwaliteit.
Sterker nog, ik vind dat de zanger een mooi, warm en eigen geluid heeft, technisch zwaar okee.
Alleen dat accent...... daar moet je tegen kunnen.

Maar goed, enkele mooie tracks op deze plaat, vooral Moonshine on Heights.
Helaas wel een goedkoop gitaargeluid, wat jammer is aangezien de gitarist enkele mooie solo's ten gehore brengt.

Wat gelijk opvalt is de vlakke productie en de iele zang. Dat had anno 1994 wel beter gemogen. Verder is het welliswaar technisch goed gespeeld, maar hoor je slechts sporadisch bevlogenheid. Het is voor mij een CD die maar voortkabbelt en af en toe de aandacht echt opeist. Ik moet alleen nog verzinnen hoe ik dit met een positieve ondertoon ga uitleggen aan de eigenaar van de CD.