Gypsy Kyss - Songs from a Swirling Ocean (1991)

In tegenstelling tot het debuut is het geluid hier wel in orde. Dat maakt heel wat uit, maar ook qua songmateriaal hoor ik deze liever. Mary's Mountain pakte me gelijk in met al haar eenvoud. What"s Mine is een bijtertje geworden en een ferm statement tegen de muziekindustrie. De kwetsbare schoonheid van Holy en Tin Soldier zijn andere hoogtepunten. Het blijft jammer dat de band zo snel weer van het toneel verdween, want volgens mij is er plek zat voor dit soort kwaliteit. Hun sound beschrijven valt mij niet mee; ik denk dan vaak aan een opgevoerde Dire Straits.

Een beter compacter geluid, maar het blijft een band met een typische eigen sound. Moest me even door het eerste nummer heenwerken. Het is best statisch, maar na een paar keer bleef het beklijven. Niet het makkelijkste nummer, maar werd wel op ten duur een favoriet. Net als op de voorganger zijn de nummers allemaal perfect uitgewerkt, maar niet klinisch. Ze vertellen elk hun eigen verhaal, teksten hebben ook inhoud gewoon.
Ik heb ooit één de kans gehad om ze te zien, heb ik moeten laten schieten helaas. Scum, Katwijk. Stond aangekondigd voor fans van bv Savatage. Deed me fronsen. Misschien de kleinere nummers van Oliva en co, maar de sound is veel intiemer. Geen Metal te bekennen. Qua gitaargeluid (solo) kan ik me wel enigszins hierin vinden, beiden een heel fijn warm helder sologeluid.
Jammer inderdaad dat het maar bij 2 volwaardige cd's is gebleven, de band had veel in zijn mars. Deze 2 platen zullen altijd hun weg vinden naar mijn cd speler of op de pc als mp3.
Nog een aantal favorieten: What's Mine, Colors Can Stain (zo klein, maar wonderschoon), Needle In A Haystack.

Laatst in Den Bosch op de beurs op vinyl gevonden voor een mooi prijsje. Dus in de tas mee naar huis. Deze klinkt inderdaad beter qua productie dan het debuut maar ik vind ze desondanks even sterk over de hele linie. Al zet de opener je inderdaad aardig op het verkeerde been. Toch denk ik dat dit nummer, net zoals MetalMike hierboven al zegt, weleens een favorietje kan worden. Het heeft namelijk dat eigenzinnige, dat deze band toch al zo kenmerkt, in alle overvloed. Heerlijke platen van een helaas te nsel ter ziele gegane band.

Inderdaad jammer dat het hierbij bleef. Wat nogmaals in mijn ogen hun klasse aangeeft, is dat ze zoveel te bieden hebben dat een ieder zijn of haar favoriet zal hebben. Alle nummers hebben gewoon zoveel klasse, maar verschillen ook wel degelijk van elkaar, een echte top band wat aangaat in mijn ogen.