Return to Forever - Returns (2009)

Dit monumentale album verdient naar mijn mening een toelichting op dit forum. Dit is jazzrock (fusion) van de bovenste plank.
De productie is fantastisch, de muzikanten zijn ware virtuozen en de composities, die dateren uit de jaren 70, hebben nauwelijks aan kracht ingeboet.
Is het 'over the top'? Eigenlijk niet, want je hoort het speelplezier er vanaf spatten en ondanks de muzikale complexiteit klinkt het vrij luchtig. Er wordt flink geïmproviseerd, dus e e.a. wijkt beduidend af van de studioversies.
De ego's van dit soort muziekgoden is navenant en dus is er voor elk bandlid tijd voor een ruim bemeten solo ingeroosterd. Dat vind ik persoonlijk wat minder interessant, maar toegegeven, echt storend wordt het daardoor niet.
Als je niet van RTF houdt zul je hier ook niet veel aan vinden, maar een fusion- of jazzliefhebber zal hier de vingers bij aflikken.
Als slot zijn er twee bonustracks toegevoegd waarvan de laatste een weergave van de BBC Lifetime Achievement Award uitreiking 2008 is, toegekend aan, je raadt het al,...