The Chosen Few - Taking All the Love I Can (1972)

Ze hebben niet de meest herkenbare groepsnaam gekozen, de heren van The Chosen Few. Minstens vijf geheel andere groepen namen diezelfde naam aan. Deze groep heeft één album opgenomen voor het Maple-label. Datzelfde label bracht overigens slechts een paar obscure albums uit gedurende zijn korte bestaan, waarvan een ander album, het gerespecteerde soul album van cult-held Lee Moses is. Enfin, twee van de drie heren die je ziet op de hoesfoto komen voort uit de groep The Adventurers, en het lijkt wel alsof het materiaal dat The Adventurers opnam, werd gerecycled voor de release van dit album. De opnamen verschillen niet of nauwelijks van elkaar, ze lijken naar mijn idee althans identiek.

Verder coveren ze maar liefst driemaal de Ohio Players met Trespassin’, I’ve got to hold on en Crying shame, en dat zijn toch wel zo’n beetje de betere nummers van het album. Vooral de laatstgenoemde is een échte uitblinker, aangezien de instrumentale back-up van de Ohio Players gebruiken. Een ander opmerkelijk nummer is I can’t take no chances, dat nummer werd ook opgenomen door label-genoot Lee Moses, een jaar eerder. Mijn favoriete nummer is echter Birth of a playboy, onthoud wel even, we hebben het over 1972, hè!? Een voor die tijd ontzettend cool nummer, waarbij vooral de saxofoon die halverwege het nummer begint, zorgt voor een lekker sfeertje. Verder is ook wel het titelnummer best de moeite waard vanwege de krachtige wijze waarop het nummer gezongen wordt door de leadzanger.

Een degelijk soul album. Instrumentatie en vocalen zijn over de gehele linie niet écht speciaal, wel oké.