Æthenor - En Form for Blå (2011)

Ik kreeg deze week het bericht dat mijn toevoeging van dit album niet was geaccepteerd, omdat iemand anders 'm al in de rij had geplaatst. Dat betekent in de eerste plaats extra animo voor dit pareltje! Live opgenomen werk van de band op het Bla (met een "o"op de a) festival in Noorwegen.

Denk hierbij aan Supersilent maar dan van Steve O'Malley (KTL, Sunn O)) e.v.a) Daniel O'Sullivan (Guapo, Miasma And The Caroussel of Headless Horses) en Krystoffer Rygg (beter bekend als Garm van Ulver en Arcturtur). Het is geïmproviseerde muziek, en zowel sterk gerelateerd aan andere bekende improv supergroepen zoals Supersilent en Fenn"Oberg als aan helemaal niets.

Ik ben in iedergeval superblij met deze muziek. En zoals wel te verwachten was van de bandleden, graag hard afspelen. Het is geen oorverdovende metal/drone/noise, maar wel erg vette atmosferische jazz. Score komt later.

Dat was ook mijn eerste associatie ja... geweldige plaat

Ik ben het in ieder geval wel eens met je stem.

Ik vraag me af hoe ik deze cd goed onder de aandacht kan brengen bij andere users, want ik kan me niet voorstellen dat wij de enige twee zijn die dit een fantastische live registratie vinden.

nou bij deze bij mij gelukt. ik ga er maar eens snel achteraan! Hij stond al op mijn lijstje na een goede recensie in the Wire, maar door jullie berichten is 'ie naar boven gekropen op de lijst.

Ik ken dit niet, maar ben wel benieuwd.

Wat voor jazz kan ik verwachten?
Rustige jazz of meer de freejazz kant op?

(Ik ben geen kenner, sorry)

En ik kan het wel onder de andere users brengen met "Het Review-Album van de Week!"-topic.

Beide niet echt Ataloona, verwacht hier niet een type jazz bij dat traditioneel klinkt, geen blazers enzo, meer een beetje experimentele plaat die het meest bij jazz in de buurt komt, a la het eerder genoemde Supersilent.

Laat ik dat nou net niet kennen

Ach proberen kan geen kwaad.

Hoe verhoudt dit album zich tot "Betimes Black Cloudmasses"?

ik vind hem op vinyl vooral belachelijk duur dus laat hem lekker links liggen. Was over de vorige al niet zo te spreken dus ik geloof het wel.

Hij is niet echt vergelijkbaar met de vorige plaat... dus dat is niet een al te goed argument om er neit naar te luisteren, de prijs heb ik niet gezien, dus daar kan ik niet over oordelen.. Aan de andere kant weet ik ook niet in hoeverre dit in jouw straatje past Sietse...

@ Belhifet, veeeel jazzier, vind het niet echt vergelijkbaar, wel vind ik deze ook wat sfeervoller.

En zo komt een tamelijk onbekend album toch onder de aandacht van het MuMe volk

Missie geslaagd

Vinyl was bij Boomkat 25 pond voor een enkele plaat en dat zonder verzendkosten is mij wat te veel

Ik heb de cd versie besteld voor 6,5 pound +shipping via amazon? Dat lijkt me een schijntje voor deze plaat. Ik heb over Et Form For Bla eigenlijk nieteens zoveel te zeggen, omdat ik het met referenties naar Supersilent en FennOberg en een compliment eigenlijk wel samenvat. maar dat klinkt negatiever als het is.

Ik beluister hem nu voor de eerste keer en hier kan ik prima een stukje over schrijven.
Uitgebreide mening volgt nog..

Pak ik de spade, vind ik een vreemde review van ex-collega Raymond Westland die een dissectie deed op Faking Gold And Murder. Naar aanleiding van de namen die vielen in de review (Stephen O'Malley en Meneer Tibet) checkte ik hem, maar natuurlijk ook door de review zelf die zelfs voldeed aan de Zware Metalen-normen (hoezee). Ik flipte in gracieuze bewegingen. Nochtans, arbitraire muzikaliteit, niet mijn ding.

Is muziek een momentopname? Is het de moeite om tijd te verspillen aan deze vraag die onvermijdelijk talloze vertakkingskwesties baart. In sport en seks bestaat zoiets als "momentum", en hoe willekeurig het ook moge klinken, de elite van momentumcatchers in het dronende en instrumentale genre werd gekust en getackled door Aethenor. Niets conform, alles perceptie. Zintuigelijk op alle niveau's, naar Ulver's verbreding van de cinematografische klankperformanties. Als een auditieve erectie die nooit komt noch gaat loop je op het randje tussen improvisatie en biologische bereidheid tot schepping. Soundscapes, een modewoord dat een extra dimensie mist om deze culturele golven te definiëren. Postrockgeluiden, noise, manga-muzak, distortion-compulsiviteit, slaapmuziek voor ADHD'ers, intergalactische frequenties en archetypische oergetrommels in patronen die ons doen ontwaken uit onze existentiële dementie.

"Rare", een Engelstalige term die staat voor zeldzaam, maar in het Nederlands ook vreemd betekent. Een term die ik hier graag zou willen inroepen als joker. En Form for Blå is voor mij persoonlijk de ultieme plaat om de liefde op te bedrijven met de moeder van Jezus terwijl Cher me de rimjob van mijn leven geeft... omdat het momentum ooit daar geweest moet zijn, omdat het inbeeldbaar en uitvoerbaar is. De redding van een briljant idee, deze plaat. Skullflower, maar anders, anders dan anders, dan anders.
http://www.zwaremetalen.com...

ik hoop niet dat iemand van jullie bart heet ataloona, hopelijk doe jij het zinniger

iig bedankt voor het gespam hier, wel gave plaat nl! zeker niet vergelijkbaar met de vorige, die ik ook niet uitzonderlijk vond.

Aparte review, zegt niet veel over de muziek zelf.

Meer een "recensie" voor een dictee-magazine als je het mij vraagt..

Toegankelijk plaatje

Wat lijkt dat 2e nummer toch ontzettend veel op Supersilent, tot en met de ijzige Stale-Storlokken-Synth-Specialiteiten die O'Sullivan uit zijn synthesizer trekt aan toe... Zo heeft de locatie (Bla) toch blijkbaar invloed op de gemaakte muziek..

Onafhankelijk daarvan is de sfeer natuurlijk ontzettend goed. Ik meen destijds in het programma van het festival daar te hebben gelezen dat dit muziek was die live werd afgespeeld bij een stomme film. Kan ik me in ieder geval alles bij voorstellen..

Dit lijkt me een haast ongrijpbaar plaatje. Maar ik ben wel blij dat ik het ontdekt heb, er hangt een vreemd soort van spanning aan vast.

De sfeerzetting op deze plaat vind ik persoonlijk toch wel sterk. Het weet me niet de hele plaat te begeesteren (wat geen schande is, daar dit een klein uur duurt), maar spannend is het wel. Het klinkt wel jazzy, en ik heb hier gelezen dat het livemuziek is, die de band speelde op een festival in Noorwegen. Erg sterke passages hoor ik in de opener, in het tweede nummer, in 'Dream Tassels' en in 'Something to Sleep Is Still' mijn favoriet, ijzingwekkend!). Een spannende plaat, die ik zeker nog eens ga beluisteren. Maar wel zware kost (voor mijn oren dan toch), ik moet er voor in de stemming zijn.

3,5 sterren

Deed me sterk aan dit album denken.

Die 'Æ' hebben ze wel een beetje van Tool gejat!

Jaaa, en de Blå van The Thing.
Alle scandinaviërs zijn schatplichtig aan Tool.

LOL

Als Stephen O' Malley aan het roer staat bij deze of gene project dan is het (voor mij zeer aanvaardbare) risico behoorlijk groot dat de gemoederen ontzettend uit de bocht gaan vliegen qua zwartgalligheid en neerslachtigheid.

Hoe anders is dat bij Æthenor? Voor mij een recente ontdekking. Maar beslist een aangename ontdekking. Aangenaam is ook precies het woord dat bij de toonzetting van het geheel past. En Form for Blå is staaltje improvisatie dat live ten gehore is gebracht. Er zijn geen liedjes of zelfs maar composities. IDe feedbackende geluiden van de akoestische instrumenten als scherven die langzaam in elkaar gezet worden. Want er is wel degelijk sprake van een soort opbouw naar iets dat lijkt op een climax.

De elektronica vormt de lijm en die is soms onaards en soms belachelijk traditioneel. Allerlei gevoelens komen voorbij. Soms slechts lichtjes en soms iets intenser. Een soort van droomvlucht langs de diepten van de ziel. In de verte ronkt de zwarte kant wel eens, maar die krijgt nooit de overhand.

Heel soms treedt er extase op. Dan gaat het tempo omhoog en dan valt de elektronica van Ulvers Kristofer Rygg subliem samen met de houterige geluiden van de rest van het gezelschap. Ik moet bekennen dat ik soms verwacht en hoopt dat de boel ontaardt in allerhande smerigheid. Dat gebeurt niet. Het blijft naar maatstaven van de participanten allemaal redelijk opgewekt. Op de late avond kan ik zeker genieten van dit werk. Ik kan me echter voorstellen dat het live meemaken nog meer betovering opwekt.