The Band of Heathens - Top Hat Crown & the Clapmaster's Son (2011)
mijn stem
2 stemmen
0
geplaatst: 11 mei 2011, 19:22 uur
Dit album heeft mij aardig voor de gek gehouden want na 2 luisterbeurten was ik van plan om afscheid te nemen en nooit meer terug te keren naar 'Top Hat Crown & the Clapmaster's Son' waarvan zowel de titel als de prachtige albumcover mij wél meteen aanspraken.
Maar toen viel het kwartje (dankzij een verandering van gemoedstoestand wellicht) en blijkt The Band Of Heathens toch een goede bijdrage te hebben geleverd aan de al zo lange lijst van roots/americana albums in 2011. Dat is wellicht de reden dat er toch een beetje van wegwerpcultuur in mij is geslopen, want alternatieven genoeg. Een walgelijke eigenschap waar ik aan ga werken, want zulke bands verdienden gewoon de volle aandacht!
Een andere reden waarom dit album me pas na een tijdje wist aan te spreken is het feit dat ik in het begin de lyrics maar weinig aandacht gaf, zeker in dit genre gaan nummers vaak 'leven' als je je kunt inleven in de teksten. Maar de grootste prestatie van dit album is misschien wel het feit dat ze Levon helm's 'Hurricane' op een grootste manier hebben gecoverd. Ik durf zelfs te zeggen dat het een verbetering is, want ik heb me altijd geirriteerd aan het 'springveergeluid' dat je in origineel hoort. Misschien is het vloeken in de kerk, maar tevens een triggertje om deze plaat een kans te geven. voor nu: 3.5*
En moraal van het verhaal: geef nooit op
Maar toen viel het kwartje (dankzij een verandering van gemoedstoestand wellicht) en blijkt The Band Of Heathens toch een goede bijdrage te hebben geleverd aan de al zo lange lijst van roots/americana albums in 2011. Dat is wellicht de reden dat er toch een beetje van wegwerpcultuur in mij is geslopen, want alternatieven genoeg. Een walgelijke eigenschap waar ik aan ga werken, want zulke bands verdienden gewoon de volle aandacht!
Een andere reden waarom dit album me pas na een tijdje wist aan te spreken is het feit dat ik in het begin de lyrics maar weinig aandacht gaf, zeker in dit genre gaan nummers vaak 'leven' als je je kunt inleven in de teksten. Maar de grootste prestatie van dit album is misschien wel het feit dat ze Levon helm's 'Hurricane' op een grootste manier hebben gecoverd. Ik durf zelfs te zeggen dat het een verbetering is, want ik heb me altijd geirriteerd aan het 'springveergeluid' dat je in origineel hoort. Misschien is het vloeken in de kerk, maar tevens een triggertje om deze plaat een kans te geven. voor nu: 3.5*
En moraal van het verhaal: geef nooit op
* denotes required fields.
* denotes required fields.