Pandora - Sempre e Ovunque Oltre il Sogno (2011)

Gekocht na een laaiend enthousiaste recensie in de IO-Pages en heb daar nog geen seconde spijt van gehad. Symfonisch in de beste jaren '70 traditie met lange instrumentale stukken en een goede maar niet vaak aanwezige zanger. Versta er verder geen moer van, maar dat mag de pret niet drukken.

Beste plaat van 2011 tot nog toe.

Ontdekt mede dankzij de meneer onder mij ( ) en daar wil ik hem graag voor bedanken!

Had verwacht dat de Italiaanse zang mij zou storen maar gelukkig is de zang meer een toevoeging in de band want ik merk er eigenlijk niet zoveel van.

Verder is het genieten van prog van zuiverste water al kan dat niet altijd worden gezegd van de productie.
De drums die staan een beetje raar in de mix en ook de keyboards komen niet altijd bijzonder sterk uit de verf maar als je daar even doorheen bijt dan wacht je een leuk avontuur!

Aanrader!

Interessante progrock met zeggingskracht, in een onbevangen stijl.

Van die onbevangenheid is 03-02-1974 een voorbeeld. Dat is een curieus plakwerkje van ideeën, waarvan één (op 6:02) bijna letterlijk is overgenomen uit The Cinema Show van Genesis. Ook wonderlijk hoe weinig de zanger aan bod komt. Als 'ie dan eindelijk weer eens klinkt, schrik je je dood.

Minpunten vind ik de opener (nogal bombastisch), het slotnummer (te lang) en de productie (nu en dan ongepolijst).