Salt the Wound - Kill the Crown (2011)

De overgang van Salt The Wound van het eerste briljante album "Carnal Repercussions" naar het 2de album "Ares" is niet vlekkeloos verlopen. De nieuwe vocalist was ver onder de maat en de nummers hadden rare verlopen en rommelige eindes. Positieve dingen waren wel dat Ares lekker de Salt The Wound sound behield. Een ietwat unieke sound in een veelal hetzelfde genre deathcore. Na 2 keer opgesplitst te zijn, zijn ze nu weer herenigd met de oude vocalist en het nieuwe album Kill The Crown is het nieuwe wapenfeit. De intro heeft dezelfde opbouw als het nummer 'The Beginning', intro track van Carnal Repercussions. Opvallend dat ook dezelfde duistere elektronische tonen terug komen als in die eerste track, waarmee ze willen zeggen; Vergeet Ares, we gaan terug naar de basics. En dat is het ook precies. In plaats van de rare intros en outros en interludes, gaan we weer ouderwets knallen. De STW sound is nog steeds gebleven en nog steeds vers. De nummers zitten goed in elkaar en zijn stuk voor stuk goede tracks. Wel zijn er nog minder 'gang' momenten te vinden (1 keer op het eind van 'Breathless'), en nog steeds geen solos of iets wat daar op lijkt. Nog steeds een gemist kans. Wat wel opvalt is dat de nummers niet excentriek eruit spatten en instant classics worden zoals tracks als 'The Conformist' en stiekem 'From My Hands' dat wel waren. Hoewel 'A Year In The Suburbs' de potentie heeft, écht uniek is hij niet. Maar dat komt zeker wel na ik dit album voor de 5de keer achtereen geluisterd hebt. Al met al een top Deathcore album, hier hou ik me nog wel even zoet mee tot het nieuwe All Shall Perish album.

Maakte geen overdonderende eerste indruk, maar het klinkt wel weer goed. Inderdaad een stuk meer terug naar de roots.

Oh, Ares heerst btw